نقش توانمندسازی روان شناختی معلمان در بهبود نوآوری آموزشی با میانجی گری عدالت سازمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش توانمندسازی روان شناختی معلمان در بهبود نوآوری آموزشی با توجه به میانجی گری عدالت سازمانی انجام شده است. این مطالعه به روش کیفی و از نوع توصیفی‑تحلیلی صورت گرفته است. مشارکت کنندگان در پژوهش را ۲۲ نفر از معلمان با سابقه شهر شیراز تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که توانمندسازی روان شناختی معلمان با ابعاد پنج گانه (احساس شایستگی، خودمختاری، موثر بودن، معناداری و اعتماد) نقش بنیادینی در شکل گیری و تقویت نوآوری آموزشی ایفا می کند. همچنین، عدالت سازمانی به عنوان متغیر میانجی، رابطه بین توانمندسازی روان شناختی و نوآوری آموزشی را تسهیل و تقویت می کند. به گونه ای که درک معلمان از رعایت عدالت توزیعی، رویه ای و مراوده ای در مدرسه، تاثیر مثبت توانمندسازی روان شناختی بر تمایل و اقدام به نوآوری آموزشی را افزایش می دهد. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه هم زمان به ابعاد روان شناختی توانمندسازی و عدالت سازمانی در مدارس به منظور ارتقای نوآوری آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: توانمندسازی روان شناختی ، نوآوری آموزشی ، عدالت سازمانی ، معلمان ، پژوهش کیفی