تاثیر آموزش مدیریت استرس بر سلامت روان ،بهزیستی روانی و کنترل خشم در زنان سرپرست خانوار پس از طلاق ارومیه در سال ۱۴۰۴

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مدیریت استرس بر سلامت روان، بهزیستی روانی و کنترل خشم در زنان سرپرست خانوار پس از طلاق در شهر ارومیه در سال ۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان سرپرست خانوار متاهل طلاق گرفته ای بودند که در مناطق مختلف شهر ارومیه ساکن بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۴۰ نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه های استاندارد سلامت روان (GHQ-۲۸)، بهزیستی روانی (Ryff) و خشم و بیان آن (STAXI-۲) بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش برنامه مدیریت استرس قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها قبل و بعد از مداخله جمع آوری شدند و با استفاده از روش های آماری تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که آموزش مدیریت استرس تاثیر معناداری بر بهبود سلامت روان، افزایش بهزیستی روانی و کاهش سطح خشم در زنان سرپرست خانوار پس از طلاق داشته است (۰۵/۰ p<). نتایج این مطالعه حاکی از آن است که مداخلات آموزشی در زمینه مدیریت استرس می توانند به عنوان یک راهکار موثر در تقویت سلامت روان و تعدیل هیجانی زنان طلاق گرفته و سرپرست خانوار مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش مدیریت استرس ، سلامت روان ، کنترل خشم ، زنان سرپرست خانوار ، طلاق