فرصت ها و محدودیت های سازگاری با آب شور در کشاورزی (کاربرد موردی در محدوده مطالعاتی مه ولات-فیض آباد)

با توجه به چالش های ناشی از افزایش جمعیت، تغییرات اقلیمی و کمبود منابع آب شیرین، استفاده از آب شور به عنوان راهکاری پایدار برای تامین نیازهای آبی در مناطق خشک و نیمه خشک مانند دشت فیض آباد-مه ولات مورد توجه قرار گرفته است. مطالعات هیدروژئولوژیکی در این منطقه نشان می دهد هدایت الکتریکی آب زیرزمینی (۱.۳ تا ۶.۴ دسیزیمنس/ متر) امکان استفاده اقتصادی از آب شور را در کشاورزی مقاوم به شوری (مانند گیاهان سازگار) و آبزی پروری (پرورش گونه های مقاوم) فراهم می کند. این پژوهش شامل دو بخش است: بخش نخست به کاربرد آب شور در سطح مزرعه می پردازد و بخش دوم به اولویت بندی راهکارهای استفاده از آب شور با استفاده از روش تحلیل خاکستری اختصاص دارد. نتایج بخش اول بصورت ماتریس تولیدات کشاورزی-آبزی پروی ظاهر شده است که به توسعه پایدار اقتصادی-محیطی در منطقه منجر می شود. نتایج بخش دوم شامل جدول اولویت بندی راهکارهای مورد انتظار جهت توسعه بخش کشاورزی بر پایه آب شور می باشد.کلمات کلیدی: آب شور، دشت فیض آباد- مه ولات، آبزی پروری، توسعه پایدار.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آب شور ، دشت فیض آباد- مه ولات ، آبزی پروری ، توسعه پایدار