میزان شیوع و ارزیابی اختلالات اسکلتی- عضلانی و ارتباط آن با رضایت شغلی در معلمان شهر سنندج

چکیده مقدمه: معلمان از جمله افرادی هستند که مستعد ابتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی بوده و جزء گروه های پرخطر شغلی محسوب می شوند بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان شیوع و ارزیابی اختلالات اسکلتی – عضلانی و ارتباط آن با رضایت شغلی در معلمان شهر سنندج در سال ۱۴۰۰-۱۳۹۹ انجام شد. روش بررسی: مطالعه حاضر یک بررسی توصیفی تحلیلی مقطعی است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه فرهنگیان سه مقطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم در سطح شهر سنندج می باشد. شهر سنندج به ۵ منطقه ( شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز ) تقسیم شده و از هر منطقه ۵ مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شده و به صورت نمونه گیری به صورت خوشه ای بود. ۳۰۰ نفر از فرهنگیان پرسشنامه های رضایت شغلی مینه سوتا و اختلالات اسکلتی- عضلانی نوردیک را تکمیل نمودند. داده ها توسط نرم افزار۲۳ spss v. ارزیابی شد. جهت اهداف توصیفی از آماره توصیفی (میانگین، انحراف معیار و درصد فراوانی) و برای تحلیل فرضیات در صورت نرمال بودن توزیع داده های کمی از ضرایب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس و t-test و از تست های آماری معادل استفاده شد و برای متغیرهای گروه بندی شده(کیفی) از آزمون کای دو استفاده گردید. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد میزان اختلالات اسکلتی-عضلانی در معلمان ۸۰ درصد بوده و بیشترین شیوع مربوط به کمر (۶۰درصد) و گردن (۴۰درصد) است. میانگین رضایت شغلی ۲/۶۴ درصد است که در حد متوسط می باشد. آزمون کای دو نشان داد که بین رضایت شغلی و جنسیت، تحصیلات، تاهل و سطح درآمد ارتباط معنی داری وجود ندارد.(p>۰.۰۵) اما بین رضایت شغلی و وجود اختلالات اسکلتی – عضلانی ارتباط معنی داری وجود دارد.(p<۰.۰۵). نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد میزان رضایت شغلی معلمان در حد متوسط است و اختلالات اسکلتی-عضلانی به ویژه در نواحی کمر و گردن تاثیر معنی دار بر رضایت شغلی دارند بنابراین برنامه های پیشگیری و اصلاح ارگونومی شغلی می تواند به افزایش رضایت شغلی معلمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

Job satisfaction ، Musculoskeletal disorders ، Teachers ، رضایت شغلی ، اختلالات اسکلتی- عضلانی ، معلمان