بررسی ویژگی های خوردگی آلیاژ زیست تخریب پذیر Zn-۱Mg-xCu در محلول شبیه سازی شده بدن
محل انتشار: فصلنامه مهندسی متالورژی، دوره: 28، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 133
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_METALL-28-1_006
تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1404
چکیده مقاله:
آلیاژهای جدید پایه روی با ترکیب ۱% منیزیم و درصدهای متفاوت مس (Zn-۱Mg-xCu) به روش ریخته گری تولید شده و از نظر خواص خوردگی و ریزساختاری مورد بررسی قرار گرفتند. آزمون پلاریزاسیون و طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی در سل حاوی محلول شبیه ساز بدن انجام شد و دانسیته جریان خوردگی (icorr) و پتانسیل خوردگی (Ecorr) محاسبه گردید. همچنین آزمون غوطه وری در درون محلول شبیه ساز بدن برای مدت زمان ۲۴ و ۱۶۸ ساعت انجام شد و تغییرات وزن نمونه و pH محلول اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که دانسیته جریان خوردگی با افزودن مس به آلیاژ دوتایی Zn-۱Mg افزایش می یابد. بیشترین مقدار دانسیته جریان خوردگی به میزان ۸۷/۱۲ میکرو آمپر بر سانتی متر مربع برای آلیاژ Zn-۱Mg-۴Cu بدست آمد. پتانسیل خوردگی با افزودن مس در تمامی مقادیر افزایش چشمگیری نشان نداد. نتایج آزمون طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی نشان داد که با افزایش مس، مقاومت به خوردگی کاهش یافت. بیشترین مقاومت مربوط به آلیاژ Zn-۱Mg-۱Cu بود. با افزایش مقدار مس، کسر حجمی فاز یوتکتیکی Zn/Mg-Cu بیشتر شده است در نتیجه نسبت سطح کاتد به آند کاهش یافته و نرخ خوردگی افزایش می یابد. تغییری در وزن نمونه ها و نیز pH محلول شبیه ساز بدن پس از گذشت ۲۴ ساعت مشاهده نشد. بیشترین میزان کاهش وزن به میزان ۹/۱۰۳ میلی گرم و افزایش pH به ۸/۷ مربوط به آلیاژ Zn-۱Mg-۴Cu پس از گذشت ۱۶۸ ساعت بود. این تغییرات در خواص خوردگی آلیاژ سه تایی Zn-۱Mg-xCu می تواند بدلیل تشکیل زوج گالوانیکی بین زمینه دندریتی غنی از روی و فاز یوتکتیکی Zn/Mg-Cu باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعید فراهانی
استادیار، گروه مهندسی مواد، شیمی و پلیمر، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئین زهرا، بوئین زهرا، ایران.
الهام چراغعلی
کارشناس، گروه مهندسی مواد، شیمی و پلیمر، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئین زهرا، بوئین زهرا، ایران.
شکوفه برهان
استادیار، گروه مهندسی مواد، شیمی و پلیمر، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئین زهرا، بوئین زهرا، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
