بررسی ویژگی های فیزیکوشیمیایی روغن دانه گوجه فرنگی پیش تیمار شده با امواج مایکروویو

دانه­های گوجه­فرنگی به روش رسوبی از تفاله جدا و خشک گردیدند. پیش­تیمار دانه­ها با امواج  مایکرویوو (۰، ۲۰۰ و ۵۰۰ وات) طی زمان­های مختلف (۰، ۱، ۳ و ۵ دقیقه) انجام شد. روغن دانه­ها با روش سوکسله و پرس (سرعت ۲۰ دور در دقیقه) استخراج گردید. برخی ویژگی­های فیزیکی (بازده استخراج، ضریب شکست، مولفه­های رنگی، شاخص زردی و ویسکوزیته) و شیمیایی (عدد پراکسید و عدد اسیدی) روغن استحصالی، ارزیابی گردید. پروفایل اسید­های چرب روغن با دستگاه کروماتوگرافی گازی تعیین گردید. تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس آزمایش فاکتوریل در قالب طرح آماری کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. بازده استخراج روغن در روش سوکسله (۹۵/۲۵ درصد) در مقایسه با پرس (۱۵/۲۱درصد) به شکل معنی­داری بیشتر بود (۰۵/۰p<). مولفه روشنایی رنگ روغن دانه گوجه فرنگی استخراج شده با روش پرس (۱۶/۹۱) در مقایسه با سوکسله (۴۷/۸۴) بیشتر بود. مولفه زردی (۸۶/۵۸) و شاخص زردی (۲۵/۹۲) رنگ روغن روغن دانه گوجه فرنگی استخراج شده با روش پرس در مقایسه با سوکسله (مولفه زردی  ۶۷/۶۶ و شاخص زردی ۱۵/۱۱۰) بیشتر بود (۰۵/۰p<). ویسکوزیته روغن دانه گوجه فرنگی استخراج شده با روش سوکسله (۹۰/۴۶ سنتی پواز) در مقایسه با پرس (۶۶/۵۰ سنتی پواز) بیشتر بود (۰۵/۰p<). افزایش توان (۵۰۰ وات) و زمان (۵ دقیقه) پیش­تیمار مایکروویو در هر دو روش استخراج (سوکسله یا پرس)، بازده استخراج، ویسکوزیته و زردی روغن را افزایش و روشنایی آن را کاهش داد (۰۵/۰p<). بیشترین راندمان استخراج روغن از دانه گوجه فرنگی (۶/۳۵ %) با روش سوکسله و به کمک پیش تیمار مایکروویو دانه ها با توان ۵۰۰ وات و طی ۵ دقیقه حاصل شد.  کیفیت روغن دانه گوجه­فرنگی بدون پیش تیمار و استخراج شده با دو روش پرس وسوکسله و پس از پیش­تیمار دانه­ها با امواج مایکروویو (توان ۵۰۰ وات طی ۵ دقیقه) از نظر عدد پراکسید و اسیدی در محدوده مصرف مجاز استاندارد بود.

کلیدواژه ها:

روغن دانه گوجه فرنگی ، پیش تیمار مایکروویو ، ویژگی های فیزیکوشیمیایی