واکاوی دلایل بروز پدیده «زن کشی به نام ناموس» از منظر بازماندگان (خانواده های مقتول و قاتل)

بازتعریف و بازتولید «زن» به عنوان «سوژه ناموسی» و متعاقب آن، «زن کشی به نام ناموس» در اغلب جوامع و کشورهای جهان رایج است. پدیده زن کشی به نام ناموس در فرهنگ های ناموس محور و جوامع مردسالار رخ می دهد. هدف این پژوهش، کشف و واکاوی دلایل بروز پدیده «زن کشی به نام ناموس» از منظر بازماندگان آن در شهرستان سردشت است. چارچوب مفهومی تحقیق شامل مفاهیم یادگیری اجتماعی، جامعه پذیری جنسیتی، مردسالاری، جامعه انضباطی فوکو و جامعه کنترل دلوز است. پژوهش حاضر با به کارگیری رویکرد کیفی و استفاده از تکنیک مصاحبه نیمه ساختاریافته برای گردآوری اطلاعات تا رسیدن به اشباع نظری پیش رفت. برای استخراج و تحلیل داده ها از تکنیک تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) بهره گرفته شد. یافته های حاصل از ۱۵ مصاحبه که با روش نمونه گیری هدفمند و استراتژی گلوله برفی جمع آوری شدند، شامل ۱۶۴ مفهوم اولیه، ۱۸ مضمون فرعی و ۴ مضمون اصلی «جامعه پذیری جنسیتی زن ستیز»، «برساخت اجتماعی ابژه ناموس»، «سلطه مردسالاری» و «جامعه پانوپتیک-کنترلی» است. می توان گفت، پدیده زن کشی به نام ناموس از منظر بازماندگان آن (خانواده های مقتول و قاتل)، از یک زمینه و بستر با جامعه پذیری ضدزنانه جهت کنترل و انقیاد زنان نشئت می گیرد و با ابژه سازی ناموسی از زنان، هم زمان با گسترش و تقویت سلطه مردسالاری در یک جامعه کنترلی-نظارتی به واقعیت مبدل می گردد.

کلیدواژه ها:

Honour ، Femicide ، Honour killing ، Femicide in the name of honour ، Violence against women ، ناموس ، زن کشی ، قتل ناموسی ، زن کشی به نام ناموس ، خشونت علیه زنان.