امکان سنجی مشارکت موثر خانواده در پاسخ دهی به بزه حدی نوجوان از منظر فقه امامیه

مشارکت موثر خانواده در پاسخ به بزه حدی نوجوان به تامین مصلحت نوجوان می انجامد؛ اما وجود چالش هایی از قبیل محدودیت های فقهی، مانع بالندگی سیاست جنایی شده است. موضوع اصلی این پژوهش بررسی مشروعیت فقهی توسل به راهکار جلب مشارکت خانواده در بزه حدی نوجوان است. هدف اصلی این پژوهش عبارت از آن است که ظرفیت های فقه امامیه در راستای جلب مشارکت موثر خانواده در بزه حدی نوجوان مورد بررسی قرار گیرد. این پژوهش، کیفی بوده و نگارنده با تجزیه و تحلیل اطلاعات حاصل از بررسی منابع کتابخانه ای در دامنه فقه امامیه مسایل یاد شده را مورد بررسی قرار دهد. این گزاره ها، مقدورات کنونی فقهی- بنای تخفیف در حدود و توجه به رشد جزایی- و محدوده مجاز مشارکت خانواده در پاسخ دهی به بزه حدی را روشن می سازد و گسترش دامنه آن، در گروی بهره مندی از ظرفیت های فقه پویا خواهد بود. راهکارهای پیشنهادی مشارکت خانواده، نظیر میانجی گری نزد قاضی و بزه دیده جرم، در محدوده خاصی مشروع تلقی شده و با اثبات مشروعیت توسل به مجازات تعزیری در بزه حدی، استدلال به مشروعیت استفاده از مجازات های غیر بدنی و تایید جواز تحمیل تعهدات به والدین، این امر آشکار شده است که گاهی مقام قضایی می تواند پاسخ تعزیری مناسب را در بستر خانواده تعریف نموده و یا با کمک خانواده آن را اجرا نماید. بدین ترتیب دامنه مجاز در فقه گسترده تر از قانون است و اعمال اصلاحات قانونی ضروری است.

کلیدواژه ها:

بزه حدی ، نوجوان ، مشارکت خانواده ، فقه امامیه