بررسی رتبه اعتباری شرکت ها با تمرکز بر عوامل راهبری و شرکتی

در این پژوهش رابطه بین عوامل راهبری و شرکتی با رتبه اعتباری مورد سنجش قرار می گیرد. جامعه آماری در این پژوهش، شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از ابتدای سال ۱۳۹۱ تا پایان سال ۱۴۰۱ به مدت ۱۱ سال می باشد که ۹۰ شرکت طبق روش حذف سیستماتیک انتخاب شده اند. لذا تعداد مشاهدات بر اساس سال- شرکت ۹۹۰ می باشد. فرضیه ها به روش رگرسیون چند متغیره مبتنی بر داده های ترکیبی مورد آزمون قرار گرفتند.راهبری شرکتی به دو دسته درونی و بیرونی تفکیک شده و اندازه گیری راهبری شرکتی درونی از روش امتیازدهی(۴۷ امتیازی) با توجه به چهار سازوکار مهم یعنی هیئت مدیره، بررسی جلسات هیئت مدیره، کمیته حسابرسی و ساختار مالکیت استفاده شده است و برای اندازه گیری راهبری شرکتی بیرونی از شاخص رقابت صنایع استفاده شده است.همچنین عوامل شرکتی شرکتی به دو قسمت درونی و بیرونی تفکیک شده است که عوامل درونی شرکتی به عنوان متغیرهای کنترلی در نظر گرفته شده و عوامل بیرونی مربوط به شاخص های بازاری سهام مانند نقدشوندگی سهام، بازده سهام، نوسان سهام و ارزش شرکت می باشند. یافته های پژوهش نشان می دهد که عوامل راهبری درونی و بیرونی بر رتبه اعتباری تاثیر مثبت و معناداری دارند. همچنین عوامل شرکتی(نقدشوندگی سهام، بازده سهام، نوسان سهام و ارزش شرکت) بر رتبه اعتباری تاثیر مثبت و معناداری دارند. تشکیل یک مرکز اعتبارسنجی داخلی که مبتنی بر معیارهای بومی و ترکیبی از داده های مالی و کیفی باشد، می تواند به شفاف سازی فضای اقتصادی کشور کمک کند.

کلیدواژه ها:

Credit rating ، internal driving factors ، external driving factors ، corporate factors ، رتبه اعتباری ، عوامل راهبری درونی ، عوامل راهبری بیرونی ، عوامل شرکتی