نیکوکاری و ابعاد آن در دین زردشتی

از جمله مفاهیم مهم در دین زردشتی نیکوکاری است که آموزه های قابل توجهی در باب آن وجود دارد و توجه ویژه ای به آن شده است. نیکوکاری حوزه و ابعاد گسترده-ای دارد که شناخت مصادیق، حدود و سازوکارهای آن می تواند کارکردهای فردی، اجتماعی، معنوی و فرهنگی آن را بیشتر روشن سازد. با توجه به تاثیر نیکوکاری در روحیات و زندگی فرد و اجتماع تبیین این مفهوم و شناخت ابعاد آن می تواند تلقی و دیدگاه جامعه و افراد نسبت به آن را روشن نماید. هدف این مقاله بررسی نیکوکاری و ابعاد آن در دین زردشتی با تاکید بر متون پهلوی است که در دوره ساسانی یا قرون نخستین اسلامی نظم و نسک یافته اند. با توجه به زمان نگارش این متون می توان تا حدودی با تعاریف و فعالیت های مردم، نهاد دینی و دستگاه حکومتی در این زمینه آشنا شد که نیازمند تعامل میان آنان در این باره بوده است. بررسی ها نشان می دهد مصالح فرد و خانواده، اجتماع و جامعه دینی در بحث نیکوکاری مد نظر بوده است.از جمله مفاهیم مهم در دین زردشتی نیکوکاری است که آموزه های قابل توجهی در باب آن وجود دارد و توجه ویژه ای به آن شده است. نیکوکاری حوزه و ابعاد گسترده-ای دارد که شناخت مصادیق، حدود و سازوکارهای آن می تواند کارکردهای فردی، اجتماعی، معنوی و فرهنگی آن را بیشتر روشن سازد. با توجه به تاثیر نیکوکاری در روحیات و زندگی فرد و اجتماع تبیین این مفهوم و شناخت ابعاد آن می تواند تلقی و دیدگاه جامعه و افراد نسبت به آن را روشن نماید.

کلیدواژه ها:

دین زردشتی ، نیکوکاری ، متون پهلوی ، روحانیون ، دوره ساسانی