تاثیر باورهای دینی شهروندان کرمانی بر ابعاد امنیت اخلاقی، قضایی و اقتصادی: ارائه یک مدل ساختاری

این پژوهش با هدف بررسی رابطه موثر بین باور دینی و امنیت در سطوح اقتصادی، اخلاقی و قضایی (به عنوان بعدی نوین) انجام شده است. برای این منظور از روش پیمایش و توزیع ۳۸۰ پرسشنامه بر اساس فرمول کوکران و روش خوشه ای چند مرحله ای تصادفی استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که باور دینی به عنوان متغیری کل، تنها ۲۴ درصد از متغیر مکنون امنیت را توان سنجش دارد. به طورکلی، اثر معنادار باور دینی بر امنیت کل با تخمین ۰.۴۹۳ (P<۰.۰۰۱) تاثیر مثبت و قوی این متغیر را تایید می کند. در این راستا، امنیت قضایی با اثر ۰.۵۰۷، امنیت اخلاقی با تاثیر قوی ۰.۶۲۳ (P<۰.۰۰۱) و امنیت اقتصادی نیز با تاثیر معنادار ۰.۲۰۱ (P=۰.۰۴۷) رابطه مستقیمی با امنیت کل دارند. همچنین بررسی تاثیرات مستقیم باور دینی نشان داد که این متغیر تاثیر ملموسی بر امنیت دارد با برآورد ۰.۲۱۱ و (C.R.=۳.۷۹۶) که نمایانگر ارتباط مثبت و قوی است. تاثیر امنیت قضایی به عنوان متغیر مرجع ۱.۰۰۰ شناخته شده و تاثیر مستقیم امنیت اخلاقی (۱.۳۱۶) بالاتر از امنیت اقتصادی (۰.۳۹۱) است. در تاثیرات غیرمستقیم، رابطه بین امنیت و زیرمجموعه های آن شامل امنیت اقتصادی (۰.۲۹۰)، امنیت اخلاقی (۰.۳۲۴) و امنیت قضایی (۰.۲۹۳) نیز معنادار است. در مجموع، یافته ها نشان دهنده همبستگی قابل ملاحظه میان باور دینی و امنیت است و تاثیرات مختلف آن بر ابعاد گوناگون امنیت به وضوح مشهود است.نتایج این تحقیق تاکید بر اهمیت باورهای دینی به عنوان عامل موثر بر ارتقای سطوح مختلف امنیت دارد. این یافته ها با ارائه کاربردهای سیاستی و راهبردی، می توانند به سیاست گذاران و تصمیم گیران در حوزه های اجتماعی، فرهنگی و تعلیم وتربیت کمک کنند تا با تقویت باورهای دینی، به بهبود وضعیت امنیتی جامعه بپردازند. تاکید ویژه بر یافته های مربوط به امنیت قضایی و اخلاقی به عنوان عناصر کلیدی نشان می دهد که سیاست های مشارکتی در این زمینه ضروری است و توجه به ابعاد اجتماعی و فرهنگی (به ویژه در عرصه سیاست گذاری فرهنگی) می تواند در ارتقای امنیت عمومی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

معادلات ساختاری ، باوردینی ، امنیت اخلاقی ، امنیت قضایی ، امنیت اقتصادی