نقش میانجی مهارت های حل تعارض در کاهش آسیب های روان شناختی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی مهارت های حل تعارض در کاهش آسیب های روان شناختی دانش آموزان انجام شد. با توجه به افزایش چالش های هیجانی و رفتاری در میان دانش آموزان، شناسایی عوامل موثر بر ارتقای سلامت روان و کاهش آسیب های روان شناختی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مطالعه، مهارت های حل تعارض به عنوان یک متغیر میانجی در ارتباط بین عوامل تنش زا و آسیب های روان شناختی مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد سلامت روان و مهارت های حل تعارض جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که مهارت های حل تعارض نقش معناداری در کاهش نشانه هایی مانند اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و ناسازگاری اجتماعی دارند و به طور غیرمستقیم شدت آسیب های روان شناختی را کاهش می دهند. نتایج همچنین بیانگر آن است که تقویت این مهارت ها می تواند به عنوان راهبردی پیشگیرانه در محیط های آموزشی مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مدارس بر توسعه مهارت های ارتباطی و حل تعارض تمرکز بیشتری داشته باشند تا زمینه ارتقای سلامت روان دانش آموزان فراهم شود

کلیدواژه ها:

مهارت های حل تعارض ، نقش میانجی ، آسیب های روان شناختی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، مدل یابی معادلات ساختاری ، مهارت های بین فردی.