پیشگیری از مدرسه گریزی دانش آموزان: شناسایی عوامل و ارائه راهکارهای اجرایی

مدرسه گریزی یکی از چالش های مهم نظام های آموزشی است که می تواند پیامدهای منفی فردی، اجتماعی و تحصیلی برای دانش آموزان به همراه داشته باشد. این پدیده اغلب تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی شکل می گیرد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی عوامل موثر بر مدرسه گریزی دانش آموزان و ارائه راهکارهای اجرایی برای پیشگیری از آن است. در این راستا، عواملی مانند ضعف انگیزش تحصیلی، مشکلات عاطفی و رفتاری، سبک های فرزندپروری نامناسب، فقر اقتصادی، جو نامطلوب مدرسه، روش های تدریس غیرجذاب و نبود حمایت های مشاوره ای مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که مدرسه گریزی پدیده ای چندبعدی است و مقابله با آن نیازمند رویکردی جامع و هماهنگ میان مدرسه، خانواده و نهادهای اجتماعی است. از جمله راهکارهای موثر می توان به تقویت ارتباط معلم و دانش آموز، به کارگیری روش های تدریس فعال، ارائه خدمات مشاوره ای، مشارکت خانواده ها در فرایند آموزشی، ایجاد محیطی امن و حمایتگر در مدرسه و اجرای برنامه های انگیزشی اشاره کرد. در مجموع، اتخاذ سیاست ها و برنامه های پیشگیرانه مبتنی بر شواهد می تواند نقش مهمی در کاهش مدرسه گریزی و افزایش ماندگاری دانش آموزان در نظام آموزشی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه گریزی ، پیشگیری ، عوامل فردی و خانوادگی ، محیط مدرسه ، انگیزش تحصیلی ، راهکارهای اجرایی ، ماندگاری در مدرسه