شایستگی های ارتباطی و تربیتی دبیران در ایجاد محیط های یادگیری پویا، ایمن و حمایتگر

این پژوهش با هدف تبیین نقش شایستگی های ارتباطی و تربیتی دبیران در ایجاد محیط های یادگیری پویا، ایمن و حمایتگر انجام شده است. با توجه به تحولات رویکردهای آموزشی و تاکید بر یادگیری تعاملی و دانش آموزمحور، کیفیت تعاملات انسانی در کلاس درس به عنوان یکی از عوامل تعیین کننده اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–کیفی و با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای، به بررسی مفهومی شایستگی های ارتباطی و تربیتی دبیران و کارکردهای آن ها در شکل گیری جو روانی و اجتماعی کلاس درس پرداخته است. داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی متون علمی و تربیتی گردآوری و تفسیر شده اند. یافته ها نشان می دهد که شایستگی های ارتباطی دبیران، از جمله گفت وگوی اثربخش، گوش دادن فعال، همدلی، احترام به تفاوت های فردی و ارائه بازخورد سازنده، نقش مهمی در ایجاد امنیت روانی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان دارند. همچنین شایستگی های تربیتی دبیران در حوزه هایی نظیر الگوسازی رفتاری، مدیریت هیجانات و حمایت از رشد اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان، به ایجاد محیط های یادگیری حمایتگر و انگیزش بخش منجر می شود. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه نظام مند به ارتقای شایستگی های ارتباطی و تربیتی دبیران در برنامه های تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت تاکید دارد و آن را یکی از ارکان اساسی بهبود کیفیت آموزش و تحقق اهداف تربیتی مدرسه می داند.

کلیدواژه ها:

دبیران ، شایستگی های ارتباطی ، شایستگی های تربیتی ، امنیت روانی ، مشارکت فعال ، محیط یادگیری حمایتگر.