شناخت تاثیر سرمایه اجتماعی بر تاب آوری شهروندان در مقابل کرونا

تاب آوری مفهوم چند رشته ای است که ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، زیست محیطی، زیرساختی های کالبدی و فضایی را در برمی گیرد. تاب آوری اجتماعی به عنوان توانایی گروه ها یا جوامع برای مقابله با فشارها و آشفتگی های بیرونی در مواجهه با تغییرات تحولات اجتماعی، سیاسی و محیطی مطرح می شود. سرمایه اجتماعی یکی از مهم ترین معیارهای انسانی مرتبط با میزان تاب آوری در یک سیستم اجتماعی است. هدف این پژوهش تحلیل تاب آوری اجتماعی از منظر سرمایه اجتماعی به عنوان مهم ترین رکن این نوع از تاب آوری در شهرستان ماکو است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات اسنادی و پیمایشی (پرسش نامه) بوده است. جامعه آماری شامل کلیه شهروندان ۱۸ تا ۶۰ ساله ساکن ماکو می باشد که حجم نمونه براساس فرمول کوکران ۱۹۱ نفر انتخاب گردید و با استفاده از روش های آماری همچون همبستگی پیرسون و رگرسیون ، مولفه های سرمایه اجتماعی بر تاب آوری اجتماعی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که:۱. رابطه مثبت و معنی داری بین سرمایه اجتماعی و میزان تاب آوری وجود دارد، ۲. بین میزان اعتماد اجتماعی و تاب آوری نیز رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد، ۳. بین میزان مشارکت اجتماعی و تاب آوری نیز رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد، ۴. بین میزان شبکه اجتماعی و تاب آوری نیز رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد، ۵. بین میزان انسجام اجتماعی و تاب آوری رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

کلید واژه ها: سرمایه اجتماعی ، تاب آوری ، کرونا ، شهروندان شهر ماکو