تبیین مفهومی نقش بازی و یادگیری فعال در ارتقای کیفیت آموزش در سال های ابتدایی تحصیل

پژوهش حاضر با هدف تبیین مفهومی نقش بازی و یادگیری فعال در ارتقای کیفیت آموزش در سال های ابتدایی تحصیل انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، مروری کتابخانه ای بوده و تلاش شده است تا با گردآوری و تحلیل یافته های پژوهشگران مختلف، تصویری جامع از مبانی، کارکردها و اثرات بازی و یادگیری فعال بر فرآیند یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی ارائه شود. یافته های این بررسی نشان می دهد که بازی و یادگیری فعال، به عنوان دو رویکرد به هم پیوسته، نقش اساسی در بهبود کیفیت آموزش در سال های ابتدایی دارند. این رویکردها با درگیر کردن فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری، ایجاد انگیزه درونی، تقویت کنجکاوی طبیعی کودکان، و فراهم آوردن فرصت هایی برای یادگیری از طریق تجربه عینی، به یادگیری عمیق تر و پایدارتر منجر می شوند. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، برنامه ریزان درسی، مدیران آموزشی و پژوهشگران حوزه آموزش در جهت بهره گیری موثرتر از ظرفیت های بازی و یادگیری فعال در کلاس های درس ابتدایی مفید واقع شود.بررسی منابع نشان می دهد که بازی، زبان طبیعی کودکان برای یادگیری و کشف جهان پیرامون است. رویکردهای سنتی که بازی را فعالیتی بی هدف و صرفا سرگرم کننده تلقی می کنند، از ظرفیت عظیم آن برای یادگیری غافل می مانند.

کلیدواژه ها:

بازی ، یادگیری فعال ، کیفیت آموزش ، سال های ابتدایی تحصیل