نقش اعتماد شناختی در پذیرش بازخورد آموزشی

اعتماد شناختی یکی از مولفه های بنیادین در فرآیند یادگیری و به ویژه در نحوه پذیرش، تفسیر و به کارگیری بازخورد آموزشی توسط یادگیرندگان است. بازخورد، زمانی می تواند به بهبود عملکرد و تعمیق یادگیری منجر شود که یادگیرنده منبع بازخورد، نیت آموزشی آن و توانایی خود در استفاده از آن را معتبر و قابل اعتماد بداند. پژوهش ها نشان می دهند که رابطه بین ارائه بازخورد و تحقق اهداف یادگیری، از فیلتر اعتماد شناختی عبور می کند. این مقاله با رویکردی مروری تحلیلی، به بررسی مفهوم اعتماد شناختی، مبانی نظری آن، ارتباط آن با بازخورد آموزشی، عوامل موثر بر شکل گیری اعتماد شناختی در کلاس درس و پیامدهای تضعیف یا تقویت آن می پردازد. در این نوشتار تلاش شده است با اتکا به منابع فارسی معتبر و تحلیل نظری، تصویری جامع و کاربردی از نقش حیاتی اعتماد شناختی در پذیرش موثر بازخورد آموزشی ارائه شود تا زمینه های لازم برای طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر تقویت اعتماد فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

اعتماد شناختی ، بازخورد آموزشی ، پذیرش بازخورد ، خودتنظیمی یادگیری ، نظریه های یادگیری.