بررسی تاثیر تنهایی اجتماعی در دانش آموزان عصر دیجیتال و راهکارهای مدرسه محور

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تنهایی اجتماعی در دانش آموزان عصر دیجیتال و ارائه راهکارهای مدرسه محور برای مقابله با آن و با استفاده از روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. گسترش فناوری های دیجیتال و افزایش حضور دانش آموزان در فضای مجازی، پدیده نوینی از تنهایی اجتماعی را پدید آورده است که با مفاهیم سنتی تنهایی تفاوت های ماهوی دارد. بررسی منابع نشان می دهد که استفاده افراطی از شبکه های اجتماعی و بازی های رایانه ای، با وجود ایجاد توهم ارتباط، به کاهش تعاملات چهره به چهره و تضعیف مهارت های اجتماعی منجر می شود. تنهایی اجتماعی در دانش آموزان عصر دیجیتال پیامدهای متعددی از جمله افت تحصیلی، افزایش اضطراب و افسردگی، کاهش عزت نفس و بروز مشکلات رفتاری را به دنبال دارد. عوامل موثر بر این پدیده شامل عوامل فردی مانند کم رویی و مهارت های اجتماعی ضعیف، عوامل خانوادگی مانند سبک فرزندپروری سهل گیر و عوامل محیطی مانند فقدان فضاهای تعاملی در مدرسه هستند. راهکارهای مدرسه محور شامل ایجاد برنامه های مداخله ای مبتنی بر مدرسه، آموزش مهارت های اجتماعی و ارتباطی، طراحی فعالیت های گروهی جذاب، تقویت ارتباط معلم-دانش آموز، ایجاد فضای امن برای ابراز وجود و همکاری با خانواده ها می شوند. در نهایت، توجه به پدیده تنهایی اجتماعی در دانش آموزان عصر دیجیتال و طراحی مداخلات موثر مدرسه محور، ضرورتی انکارناپذیر برای نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

تنهایی اجتماعی ، دانش آموزان ، عصر دیجیتال ، ، راهکارهای مدرسه محور