تاثیر سبک های فرزندپروری بر افت یا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک هایفرزندپروری بر افت یا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. نقش خانواده به عنوان نخستین و موثرترین نهاد اجتماعی و تربیتی در شکل گیری رفتارها، انگیزه ها و عملکرد تحصیلی فرزندان، همواره مورد توجه روان شناسان و متخصصان آموزش و پرورش بوده است. سبک فرزندپروری، به عنوان الگو یا شیوه تعامل والدین با فرزندان، می تواند اثرات مستقیم و غیرمستقیم بر کیفیت یادگیری، انگیزه تحصیلی و عملکرد دانش آموزان داشته باشد. این پژوهش تلاش دارد با بررسی سبک هایفرزندپروری متفاوت – شامل سبک مقتدرانه، استبدادی و سهل گیرانه – رابطه میان نوع فرزندپروری و افت یا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را شناسایی و تحلیل کند.مطالعات پیشین نشان داده اند که سبک هایفرزندپروری بر ابعاد روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار هستند. سبک مقتدرانه، با ترکیبی از حمایت عاطفی و انتظارات منطقی، اغلب با افزایش انگیزه یادگیری، اعتماد به نفس تحصیلی و پیشرفت تحصیلی همراه است، در حالی که سبک استبدادی و سهل گیرانه ممکن است موجب کاهش انگیزه، افزایش اضطراب و افت عملکرد تحصیلی شود. پژوهش حاضر با استفاده از رویکرد توصیفی–تحلیلی و روش کمی، داده ها را از پرسشنامه های استاندارد سبک فرزندپروری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان گردآوری و تحلیل کرده است تا رابطه و شدت تاثیر این سبک ها را در سطح جامعه نمونه مشخص نماید.نتایج نشان داد که سبک فرزندپروریمقتدرانه بیشترین همبستگی مثبت را با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد و دانش آموزانی که والدین آن ها از شیوه مقتدرانه استفاده می کنند، از انگیزه، تمرکز و عملکرد تحصیلی بالاتری برخوردارند. در مقابل، سبک فرزندپروری استبدادی با افت تحصیلی، کاهش انگیزه و بروز مشکلات رفتاری مرتبط بوده است. سبک سهل گیرانه نیز به طور نسبی موجب نوسانات عملکرد تحصیلی شده و کنترل کم والدین بر فرزند، نقش مهمی در افت تحصیلی دانش آموزان ایفا کرده است. تحلیل داده ها نشان داد که علاوه بر نوع سبک فرزندپروری، ویژگی هایی مانند ارتباط عاطفی والد–فرزند، حمایت اجتماعی و ایجاد محیط خانوادگی امن نیز به طور معناداری بر نتایج تحصیلی اثرگذارند.این پژوهش بر اهمیت آگاهی والدین نسبت به سبک هایفرزندپروری و تاثیر آن بر موفقیت تحصیلی فرزندان تاکید می کند و نشان می دهد که آموزش و توانمندسازی والدین در زمینه مهارت های تربیتی و ایجاد تعامل موثر با فرزندان، می تواند به کاهش افت تحصیلی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان منجر شود. یافته ها می توانند برای معلمان، مشاوران و مدیران مدارس نیز راهنمای عملی باشند تا با همکاری خانواده، زمینه ای مناسب برای یادگیری پایدار و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم آورند

کلیدواژه ها:

سبک هایفرزندپروری ، فرزندپروریمقتدرانه ، فرزندپروری استبدادی ، فرزندپروریسهل گیرانه ، پیشرفت تحصیلی ، افت تحصیلی ، عملکرد تحصیلی دانش آموزان