تبیین نقش راهبردی هوش اجتماعی در ارتقای تعاملات کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_15802

تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در نظام های آموزشی معاصر، دستیابی به موفقیت های پایدار تنها در گرو پرورش مهارت های شناختی صرف نیست، بلکه نیازمند توجه ویژه ای به ابعاد عاطفی و ارتباطی یادگیرندگان است؛ از این رو، هدف بنیادین این مقاله توصیفی، واکاوی و تبیین نقش راهبردی هوش اجتماعی در ارتقای کیفیت تعاملات کلاسی و تسهیل روند پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است تا نشان دهد چگونه شایستگی های میان فردی می توانند به عنوان کاتالیزوری برای یادگیری معنادار عمل کنند. این پژوهش با مرور نظام مند متون علمی و تحلیل روان شناختی محیط های آموزشی، استدلال می کند که هوش اجتماعی فراتر از توانایی سازگاری با دیگران، یک شبکه پیچیده از مهارت های همدلی، درک متقابل و مدیریت تعارض است که بستر لازم برای شکل گیری یک زیست بوم آموزشی امن و پویا را فراهم می آورد. بر اساس یافته های توصیفی این مطالعه، مولفه های هوش اجتماعی در سه سطح کلان بر فرآیندهای آموزشی اثر می گذارند: نخست، «بهبود روابط همتا به همتا» که با تقویت روحیه کار تیمی در فعالیت های پروژه محور، به دانش آموزان کمک می کند تا از طریق هم اندیشی و تبادل نظر، به درک عمیق تری از مفاهیم درسی دست یابند و از انزوای تحصیلی خارج شوند؛ دوم، «ارتقای کیفیت رابطه معلم و شاگرد» که در آن، دانش آموزان برخوردار از هوش اجتماعی بالا، توانایی بهتری در درک انتظارات معلم، دریافت بازخوردها و مشارکت فعال در مباحث کلاس دارند که این امر به طور مستقیم موجب افزایش انگیزه درونی و کاهش اضطراب امتحان می گردد؛ و سوم، «توسعه تاب آوری و خودتنظیمی رفتاری» که به یادگیرندگان می آموزد چگونه در مواجهه با چالش های تحصیلی و فشارهای روانی محیط مدرسه، احساسات خود را مدیریت کرده و با اتخاذ تصمیمات منطقی، تمرکز خود را بر اهداف آموزشی حفظ نمایند. در نهایت، این مقاله نتیجه گیری می کند که نهادینه سازی آموزش مهارت های مرتبط با هوش اجتماعی در برنامه های درسی پنهان و آشکار مدارس، نه تنها فضای کلاس را از محیطی رقابتی و تنش زا به شبکه ای حمایتی و هم افزا تبدیل می کند، بلکه با ارتقای بهزیستی روانی فراگیران، زمینه ساز پیشرفت تحصیلی چشمگیر و پرورش شهروندانی مسئولیت پذیر، همدل و توانمند برای نقش آفرینی در جامعه فردا خواهد شد؛ حقیقتی که ضرورت بازنگری در سیاست گذاری های کلان نظام تعلیم و تربیت را با محوریت پرورش همه جانبه ابعاد شخصیتی دانش آموزان بیش از پیش آشکار می سازد.

نویسندگان

فضه امیری زاده

لیسانس دینی و عربی

شهناز حسین پور

فوق دیپلم تربیت بدنی

نیره زینلی پور بمی

فوق دیپلم آموزش ابتدایی