پرورش خلاقیت و استعداد دانش آموزان با بهره گیری از فناوری های هوشمند

هدف این پژوهش، واکاوی نقش و کارکردهای فناوری های هوشمند در پرورش خلاقیت و استعدادهای دانش آموزان است. با ورود به عصر دیجیتال و گسترش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، نظام های آموزشی با تحول بنیادینی مواجه شده اند که فرصت های بی سابقه ای برای شخصی سازی یادگیری و شکوفایی استعدادهای نوآورانه فراهم آورده است . این مطالعه با رویکرد مروری و با بهره گیری از تحلیل محتوای پژوهش های معتبر، به بررسی این پرسش می پردازد که چگونه فناوری های هوشمند می توانند به شناسایی و پرورش توانمندی های خلاقانه دانش آموزان یاری رسانند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری هایی نظیر پلتفرم های یادگیری تطبیقی، رباتیک، شبیه سازهای آموزشی و ابزارهای تولید محتوای دیجیتال، از چهار مسیر اصلی به این مهم کمک می کنند: ۱) شخصی سازی فرآیند یادگیری از طریق تطبیق محتوا با سبک و سرعت یادگیری هر دانش آموز ، ۲) فراهم سازی بستری برای خلق و نوآوری با ارائه ابزارهای ایده پردازی و طراحی بصری ، ۳) تقویت تفکر محاسباتی و حل مسئله از طریق آموزش برنامه نویسی و رباتیک ، و ۴) ارائه بازخورد فوری و تحلیل عملکرد جهت بهبود مستمر فرآیند یادگیری . همچنین، نتایج حاکی از آن است که بهره گیری موثر از این فناوری ها، نیازمند توانمندسازی معلمان در استفاده از ابزارهای نوین و تلفیق هدفمند آن ها با برنامه های درسی است . در نهایت، این نتیجه حاصل می شود که فناوری های هوشمند، نه به عنوان جایگزینی برای تعامل انسانی، بلکه به عنوان تسهیل گرانی قدرتمند در خدمت معلمان، می توانند محیطی پویا، تعاملی و غنی برای پرورش نسل خلاق و استعداد های آینده ساز فراهم آورند .

کلیدواژه ها:

پرورش خلاقیت ، استعداد یابی ، فناوری های هوشمند ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، دانش آموزان