چگونه بهره مندی از تکنولوژی برای پیشرفت عملکرد مدارس

مقدمه و مسئله پژوهش: هدف اصلی این پژوهش، تعیین الگوی بهینه برای بهره برداری از فناوری به منظور بهبود عملکرد مدارس در زمینه های پیشرفت تحصیلی و کارایی مدیریتی بود. با توجه به شکاف های موجود در ادبیات علمی پیرامون سنجش اثربخشی بلندمدت فناوری، این مطالعه به دنبال پاسخگویی به این پرسش بود که چه ابعاد و مولفه هایی از یکپارچه سازی فناوری (بر اساس چارچوب هایی مانند SAMR) بیشترین همبستگی مثبت را با شاخص های عملکردی مدرسه نشان می دهند.روش شناسی: این پژوهش با اتخاذ طرح تحقیق ترکیبی اکتشافی (Exploratory Sequential Mixed Methods)، ابتدا با مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با ۲۵ نفر از مدیران و معلمان (فاز کیفی) آغاز شد. داده های کیفی به دست آمده، مبنای توسعه پرسشنامه های کمی قرار گرفت که سپس میان ۴۲۰ نفر از جامعه نمونه توزیع گردید. تحلیل داده های کیفی با استفاده از تحلیل محتوای مقایسه ای و داده های کمی با مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار LISREL انجام گرفت. در این طراحی، چارچوب های نظری راهنما شامل مدل SAMR برای فناوری و مدل EFQM برای سنجش عملکرد سازمانی بود.یافته های کلیدی: نتایج تحلیل کمی نشان داد که استفاده استراتژیک از فناوری تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد مدرسه دارد (β=۰.۵۸,p<۰.۰۰۱\beta=۰.۵۸, p<۰.۰۰۱β=۰.۵۸,p<۰.۰۰۱)؛ این تاثیر مثبت به طور خاص در مدارس با سطح بالای آمادگی سازمانی (EFQM) مشهودتر بود. یافته های کیفی، این نتایج را تقویت کرده و سه سطح از بهره برداری فناوری را شناسایی کردند که تنها سطح “تعریف مجدد وظایف” با عملکرد سازمانی بالا همبسته بود. همچنین، موانعی نظیر مقاومت فرهنگی و کمبود توسعه حرفه ای به عنوان عوامل کاهنده اثربخشی فناوری شناسایی شدند.نتیجه گیری و پیامدها: این تحقیق بر اهمیت یکپارچگی استراتژیک فناوری با مدل های مدیریت کیفیت سازمانی برای دستیابی به بهبودهای پایدار تاکید می کند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران بر توسعه زیرساخت های فرهنگی و حرفه ای در کنار تجهیزات سخت افزاری تمرکز نمایند تا پتانسیل کامل فناوری در ارتقاء عملکرد مدارس محقق گردد.