تاثیر خودمراقبتی روانی بر سلامت روان فرهنگیان

سلامت روان فرهنگیان به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت آموزش، رشد همه جانبه دانش آموزان و سلامت روان جامعه ایفا می کند فشارهای شغلی، مسئولیت های چندلایه آموزشی و تربیتی، انتظارات اجتماعی و چالش های ساختاری آموزش وپرورش، فرهنگیان را در معرض فرسودگی شغلی، اضطراب، افسردگی و کاهش رضایت شغلی قرار می دهد در این میان، خودمراقبتی روانی به عنوان راهبردی پیشگیرانه و توانمندساز، می تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روان فرهنگیان ایفا کند مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی و با بهره گیری از منابع روان شناسی معاصر، سلامت روان مثبت و دیدگاه های فرهنگی–بومی، به بررسی مفهوم خودمراقبتی روانی، مولفه ها، سازوکارهای اثرگذاری و پیامدهای آن بر سلامت روان فرهنگیان می پردازد نتایج بررسی ها نشان می دهد که آموزش و نهادینه سازی خودمراقبتی روانی می تواند موجب کاهش استرس شغلی، افزایش تاب آوری، بهبود رضایت شغلی و ارتقای کیفیت زندگی حرفه ای فرهنگیان شود .

کلیدواژه ها:

خودمراقبتی روانی ، سلامت روان ، فرهنگیان ، تاب آوری ، فرسودگی شغلی