بررسی رابطه مولفه های برنامه درسی پنهان و نگرش دانش آموزان به فناوری در مدارس ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی رابطه مولفه های برنامه درسی پنهان و نگرش دانش آموزان به فناوری بود. پژوهش از نوع همبستگی-توصیفی بوده و نمونه شامل ۱۲۰ دانش آموز مدارس ابتدایی شهری شهرستان تاکستان بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمع آوری شدند و تحلیل ها شامل تحلیل توصیفی، همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری (PLS-SEM) بودند.نتایج نشان داد که تمامی ابعاد برنامه درسی پنهان شامل فرهنگ و جو مدرسه، سبک تعامل معلم–دانش آموز، ساختار اقتدار و مشارکت و ارزش گذاری ضمنی نسبت به فناوری با نگرش دانش آموزان به فناوری رابطه مثبت و معنادار دارند. بیشترین اثر مربوط به بعد فرهنگ و جو مدرسه و کمترین اثر به بعد ساختار اقتدار و مشارکت تعلق داشت. شاخص تعیین (R²) نشان داد که حدود ۵۳ درصد تغییرات نگرش دانش آموزان توسط مولفه های برنامه درسی پنهان توضیح داده می شود.این یافته ها نشان می دهد که برنامه درسی پنهان، به عنوان بخشی غیررسمی از تجربه مدرسه، می تواند با مدیریت صحیح محیط یادگیری و تعاملات کلاس، نگرش دانش آموزان به فناوری را تقویت کند. پیامدهای این پژوهش برای مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی این است که توجه به فرهنگ مدرسه و تعاملات انسانی اثرگذاری بیشتری بر نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به فناوری دارد و تمرکز صرف بر ابزارهای فناوری کافی نیست.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی پنهان ، نگرش دانش آموزان ، فناوری ، مدارس ابتدایی ، فرهنگ مدرسه