طراحی سامانه های هوش مصنوعی همدل با قابلیت خودتعدیلی هیجانی برای تعامل در شرایط بحرانی

در دهه اخیر، هوش مصنوعی پیشرفت چشمگیری در شناسایی احساسات انسانی و تعامل عاطفی با کاربران داشته است. با این حال، اغلب سامانه های هوشمند تعامل محور، صرفا به تشخیص احساسات کاربر اکتفا کرده و فاقد توانایی درک زمینه های احساسی، شدت هیجان و پاسخ دهی متناسب با آن هستند. در این پژوهش، یک رویکرد نوین برای طراحی سامانه ای هوش محور ارائه می شود که نه تنها قادر به شناسایی دقیق وضعیت هیجانی کاربر (مانند اضطراب، خشم، غم، وحشت و ناامیدی) است، بلکه از قابلیت خودتنظیمی هیجانی نیز برخوردار می باشد. این به معنای آن است که سامانه می تواند بر اساس نوع و شدت هیجانات دریافتی، حالت عاطفی و الگوریتم پاسخ دهی خود را به طور خودکار تغییر دهد تا تعامل انسانی تر، موثرتر و آرام بخش تری ایجاد نماید.