هوش مصنوعی در خدمت معلم: تحول نقش ها و روش ها در شخصی سازی آموزش ریاضی و زبان

پیشرفت های شتابان هوش مصنوعی، چشم انداز آموزش و یادگیری را دستخوش تحولی بنیادین کرده است. این مقاله با هدف بررسی تاثیرات هوش مصنوعی بر نقش معلم و روش های تدریس، با تمرکز بر دو حوزه آموزش ریاضی ابتدایی و آموزش مهارت گفتاری زبان انگلیسی، نگاشته شده است. در رویکردی مروری-تحلیلی مبتنی بر بررسی ۲۸ منبع معتبر داخلی و بین المللی، این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان «دستیار هوشمند» و «تسهیل گر فرآیند یادگیری» ظاهر شده است. یافته ها حاکی از آن است که هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف روتین مانند تصحیح، ارزشیابی و تحلیل داده های عملکرد دانش آموزان، به معلم فرصت می دهد تا نقش عمیق تری به عنوان «طراح تجربه یادگیری»، «راهنمای فرآیندهای شناختی» و «مربی عاطفی-اجتماعی» ایفا کند. در حوزه ریاضی، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی به معلم در شناسایی دقیق شکاف های یادگیری هر دانش آموز و طراحی مداخلات هدفمند کمک می کنند. در آموزش زبان، چت بات های مکالمه ای فضای امنی برای تمرین بی دغدغه دانش آموزان فراهم کرده و معلم را قادر می سازند تا بر بهبود کیفیت تعاملات و ارائه بازخورد راهبردی متمرکز شود. با این حال، این تحول مستلزم توانمندسازی معلمان است. چالش اصلی، گذار از نقش سنتی «منبع دانش» به نقش جدید «تسهیل گر یادگیری خودراهبر» و مهارت در مدیریت و تفسیر خروجی سیستم های هوشمند است. این مقاله ضمن تحلیل این تحول نقش، راهکارهای عملی برای آموزش، پشتیبانی و همراهی معلمان در این گذار ضروری را ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که موفقیت ادغام هوش مصنوعی در آموزش بیش از هر چیز به سرمایه گذاری در توسعه حرفه ای معلمان، ایجاد زیرساخت های مناسب و تدوین چارچوب های اخلاقی شفاف بستگی دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی و نقش معلم ، توانمندسازی معلمان ، شخصی سازی آموزش ، دستیار هوشمند تدریس ، سواد دیجیتال معلمان ، تحول روش های تدریس ، آموزش ریاضی ابتدایی ، آموزش زبان انگلیسی ، چت بات های آموزشی