ظهور حکمرانی الگوریتمی در جنگ های آینده: تحلیلی بر تحول دکترین دفاعی آمریکا در پرتو پروژه میون و راهبرد JADC۲

با شتاب گرفتن روند هوشمندسازی میدان نبرد، هوش مصنوعی در حال دگرگون ساختن ماهیت جنگ و منطق قدرت نظامی است؛ جایی که «برتری در تصمیم گیری» به مولفه اصلی تفوق راهبردی تبدیل می شود. این پژوهش با هدف تحلیل این تحول، به واکاوی تاثیر ظهور یک پارادایم نوین، یعنی «حکمرانی الگوریتمی»، بر دکترین های دفاعی می پردازد. مسئله اصلی این است که هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار فنی، در حال تغییر بنیادین فرایندهای فرماندهی و کنترل (C۲) است. این مقاله با استفاده از روش تحلیلی - توصیفی و راهبرد مطالعه موردی تبیینی، به بررسی اقدامات ایالات متحده آمریکا به عنوان پیش گام این تحول می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که پروژه میون (Project Maven) به عنوان یک کاتالیزور فرهنگی و فنی، با اثبات امکان پذیری تحلیل اطلاعات در مقیاس وسیع، زمینه را برای پذیرش هوش مصنوعی در پنتاگون فراهم آورد. در ادامه، راهبرد «فرماندهی و کنترل مشترک تمام دامنه ای» (JADC۲)، به عنوان معماری کلان این دکترین نوین، با هدف شکستن سیلوهای اطلاعاتی و ایجاد یک شبکه یکپارچه ظهور یافت. استدلال اصلی مقاله این است که این اقدامات، صرفا ارتقای فناورانه نیستند، بلکه نشانگر گذار به یک مدل حکمرانی هستند که در آن، الگوریتم ها نقشی فعال در شکل دهی به تصمیمات راهبردی ایفا می کنند. این تحول، بیانگر یک تغییر پارادایمی از جنگ پلتفرم محور به جنگ داده محور است. نوآوری این تحقیق در به کارگیری یک چارچوب حکمرانی سیاسی در یک حوزه نظامی - فنی متمایز می شود و بدین ترتیب، یک تحلیل دکترینال ضروری را ارائه می دهد که شکاف میان مطالعات صرفا فنی و بحث های انتزاعی اخلاقی را پر می کند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی الگوریتمی ، جنگ های آینده ، هوش مصنوعی ، دکترین دفاعی ، JADC۲