کاربرد هوش مصنوعی در کنترل مرزها با تاکید بر مرزهای ایران و افغانستان

این مطالعه به بررسی کاربرد هوش مصنوعی در تقویت امنیت مرزی جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر مرزهای شرقی (ایران - افغانستان) می پردازد. هدف اصلی پژوهش، شناسایی چالش های امنیتی موجود در این منطقه و تحلیل امکان استفاده از فناوری های هوشمند در مدیریت مرزی است. به منظور دستیابی به این هدف، از روش توصیفی - تحلیلی با رویکرد کاربردی استفاده شد و داده ها از طریق مصاحبه با ۱۲ تن از خبرگان حوزه های مرتبط، تحلیل اسناد و منابع کتابخانه ای و مطالعات میدانی گردآوری گردیدند. یافته ها نشان دادند که عواملی چون خلا امنیتی در سمت افغانستان، وضعیت جغرافیایی دشوار، تنوع قومی - مذهبی و ضعف زیرساخت های مرزی از مهم ترین چالش های این منطقه محسوب می شوند. همچنین مشخص شد که استفاده از سامانه های هوشمند شامل پهپادها، دوربین های حرارتی، حسگرهای زمینی و الگوریتم های یادگیری ماشین می تواند به طور موثر در شناسایی و پیشگیری از تجاوزات، قاچاق مواد مخدر و فعالیت های تروریستی نقش کلیدی ایفا کند. بااین حال، موانعی چون نبود زیرساخت ارتباطی مناسب، محدودیت بودجه و نیاز به آموزش نیروهای متخصص وجود دارد. نتایج تحقیق نشان داد که تغییر رویکرد از روش های سنتی به سوی فناوری های هوشمند ضروری بوده و می تواند ضمن افزایش ضریب امنیت، هزینه های عملیاتی را کاهش دهد و واکنش های سریع تر به تهدیدات را ممکن سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، امنیت مرزی ، مرز ایران - افغانستان ، سیستم های هوشمند ، مدیریت تهدیدات