تحلیل رابطه جو آموزشی کلاس درس با خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی جامع و عمیق رابطه بین جو آموزشی کلاس درس و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان در سطح آموزش عالی انجام شده است. با توجه به اهمیت روزافزون استقلال تحصیلی و نیاز به یادگیرندگانی توانمند در عصر پیچیدگی های دانش، درک سازوکارهای محیطی موثر بر این توانمندی ها ضروری است. این مطالعه با رویکردی ترکیبی (آمیخته اکتشافی) و با تکیه بر چارچوب های نظری گسترده ای چون نظریه شناختی اجتماعی بندورا، نظریه خودتعیین دهی دسی و رایان، و مدل های جو آموزشی فلد ور (۱۹۸۶)، به تحلیل این رابطه پرداخته است. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های منتخب کشور بوده و نمونه ای با حجم مناسب (N=۶۵۰ برای بخش کمی و N=۳۰ برای بخش کیفی) با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شده اند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس جو آموزشی کلاس درس (CELOS) و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی پینتریچ و د گروت (MSLQ) بوده است. تحلیل داده های کمی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام گرفت و نتایج کیفی با استفاده از تحلیل تماتیک غنی سازی گردید. یافته های کمی نشان داد که ابعاد حمایت ادراکی معلم، روابط مثبت همسالان، و وضوح اهداف به طور مثبت و معناداری بر راهبردهای فراشناختی، انگیزشی و مدیریتی خودتنظیمی تاثیر می گذارند. همچنین، تعارض و سردی جو کلاس تاثیر منفی بر این متغیرها داشت. نتایج کیفی، درک عمیق تری از نحوه تبدیل حمایت های محیطی به راهبردهای درونی شده توسط دانشجو ارائه داد. این پژوهش بر لزوم طراحی مداخلات آموزشی متمرکز بر بهبود کیفیت محیط کلاس درس برای تقویت خودتنظیمی تحصیلی تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: جو آموزشی کلاس درس ، خودتنظیمی تحصیلی ، راهبردهای فراشناختی ، انگیزه بخشی تحصیلی ، مدل سازی معادلات ساختاری.