بازخوانی نقش مربی پرورشی در مدرسه در پرتو عدالت تربیتی و کاهش تبعیض ها

نقش مربی پرورشی در مدرسه همواره یکی از ارکان کلیدی در فرآیند تربیت دانش آموزان بوده است، اما با افزایش چالش های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، بازخوانی این نقش در پرتو عدالت تربیتی ضرورتی اجتناب ناپذیر می نماید. هدف این مقاله، بررسی انتقادی جایگاه فعلی مربیان پرورشی در مدارس و تحلیل ظرفیت آنان در تحقق عدالت تربیتی و کاهش تبعیض های آموزشی و فرهنگی است. پژوهش حاضر به روش تحلیلی-توصیفی و با بهره گیری از منابع اسنادی، سیاست های کلان آموزش وپرورش و پژوهش های پیشین، به واکاوی ابعاد این موضوع می پردازد. نتایج حاصل نشان می دهد که مربی پرورشی، در صورت برخورداری از توانمندی علمی، شناخت عدالت تربیتی و حمایت ساختاری، می تواند به عنوان عامل موثر در گسترش عدالت و کاهش شکاف های فرهنگی و اجتماعی در مدرسه ایفای نقش نماید. با این حال، چالش هایی همچون نگاه ابزاری به فعالیت های پرورشی، کم توجهی به تربیت فراگیر و نبود حمایت های نهادی از عملکرد مربیان، موانع جدی در مسیر تحقق این اهداف ایجاد کرده است. مقاله حاضر با ارائه پیشنهاداتی عملی، بر ضرورت بازنگری در سیاست ها، بازآموزی مربیان و طراحی برنامه های پرورشی عدالت محور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، عدالت تربیتی ، تبعیض آموزشی ، تربیت فرهنگی ، نقش مدرسه ، تربیت دینی ، مشارکت تربیتی