از برنامه درسی رسمی تا تجربه زیسته یادگیری؛ رویکردی نو به تربیت مدرسه ای

این مقاله پژوهشی تحلیلی به بررسی گذار از نگاه سنتی به برنامه درسی رسمی به سمت تاکید بر تجربه زیسته یادگیری در محیط مدرسه می پردازد. برنامه درسی رسمی که عمدتا بر اهداف مشخص، محتوای از پیش تعیین شده و ارزشیابی های استاندارد متمرکز است، اغلب قادر به برآورده ساختن نیازهای پیچیده و چندوجهی دانش آموزان در دنیای متغیر امروز نیست. در مقابل، تجربه زیسته یادگیری بر معناسازی فعال، تعاملات اجتماعی، و بافت فرهنگی یادگیری تاکید دارد. این پژوهش با تحلیل انتقادی مولفه های برنامه درسی، نقش معلم را به عنوان تسهیل گر و طراح محیط یادگیری، و همچنین کارکرد مدرسه به عنوان یک اکوسیستم تربیتی مورد بازبینی قرار می دهد. هدف نهایی، ارائه رویکردی نوین در تربیت مدرسه ای است که یادگیری را از یک فرآیند انباشت اطلاعات به یک فرآیند وجودی و تحول آفرین تبدیل کند. یافته ها نشان می دهد که ادغام موثر برنامه درسی رسمی با تجارب زیسته، زمینه ساز پیامدهای تربیتی عمیق تر، شامل خودآگاهی، مسئولیت پذیری اجتماعی و خلاقیت می شود.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی رسمی ، تجربه زیسته یادگیری ، تربیت مدرسه ای ، بافت یادگیری ، نقش معلم ، ارزشیابی کیفی.