برنامه درسی انعطاف پذیر؛ پاسخی به نیازهای متنوع یادگیرندگان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_9100

تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404

چکیده مقاله:

نظام های آموزشی معاصر، در تلاش برای پاسخگویی به پیچیدگی ها و تنوع فزاینده جوامع مدرن، با چالش های بنیادینی در زمینه انطباق ساختارهای آموزشی خشک و متمرکز با ماهیت پویا و چندوجهی یادگیرندگان مواجه گشته اند. رویکردهای سنتی که بر محوریت محتوای از پیش تعیین شده و روش های یکسان سازی تاکید دارند، در مواجهه با تفاوت های شناختی، فرهنگی، اجتماعی و تجربی دانش آموزان، اغلب منجر به ناکامی آموزشی، کاهش انگیزه و افزایش شکاف عملکردی می شوند. این مقاله علمی-پژوهشی با هدف تحلیل مبانی نظری، ضرورت ها و راهبردهای عملیاتی استقرار «برنامه درسی انعطاف پذیر» به عنوان یک پارادایم نوین در حوزه تعلیم و تربیت ایران تدوین شده است. انعطاف پذیری در برنامه درسی صرفا به معنای تغییرات جزئی در روش تدریس نیست، بلکه بازنگری در فلسفه طراحی، اجرا و ارزشیابی است که هدف آن ایجاد یک چارچوب آموزشی پاسخگو به مسیرهای یادگیری منحصربه فرد هر دانش آموز است. تحلیل ها نشان می دهد که عدم وجود انعطاف، شکاف عمیقی میان محتوای رسمی (آنچه باید تدریس شود) و نیازهای واقعی کلاس درس (آنچه دانش آموزان واقعا نیاز دارند تا بیاموزند) ایجاد کرده است. این پژوهش با تمرکز بر اصول طراحی جهانی برای یادگیری (UDL)، رویکردهای تم محور و ساختارهای مبتنی بر شایستگی، به بررسی نقش حیاتی معلم به عنوان یک طراح فعال و تسهیلگر یادگیری می پردازد. همچنین، راهبردهای موثر ارزشیابی فرایندمحور، عملکردی و مبتنی بر شواهد برای سنجش پیشرفت در محیط های منعطف مورد بحث قرار می گیرند. در نهایت، موانع اجرایی نظیر مقاومت فرهنگی، نظام بوروکراتیک متمرکز و فقدان آموزش تخصصی معلمان در مسیر استقرار این مدل مورد نقد قرار گرفته و راهکارهایی برای غلبه بر این الزامات ساختاری پیشنهاد می شود. نتیجه گیری این پژوهش تاکید دارد که تحقق آموزش اثربخش در قرن بیست و یکم مستلزم گذار از مدل های یک اندازه-برای-همه به سمت نظام های آموزشی چابک، شخصی سازی شده و عمیقا انعطاف پذیر است که در آن، تنوع یادگیرندگان نه به عنوان یک مانع، بلکه به مثابه یک منبع غنی برای غنی سازی فرآیند یاددهی-یادگیری تلقی شود. این تغییر پارادایم، نه تنها دستاوردهای تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه مهارت های خودتنظیمی، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری دانش آموزان را نیز تقویت خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی انعطاف پذیر ، تفاوت های فردی ، شخصی سازی آموزش ، طراحی جهانی برای یادگیری (UDL) ، نقش معلم ، ارزشیابی پویا

نویسندگان

ابراهیم قنواتی

فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش