معلمی در عصر هوش مصنوعی (AI): دستیار یا رقیب؟

ظهور پرشتاب هوش مصنوعی (AI) و به ویژه مدل های زبانی بزرگ و هوش مصنوعی مولد، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه کرده است. این مقاله به بررسی عمیق و چندجانبه نقش هوش مصنوعی در حرفه معلمی می پردازد و درصدد پاسخ به این پرسش بنیادین است که آیا فناوری های نوین به مثابه دستیاری توانمند برای ارتقای کیفیت آموزش عمل می کنند یا رقیبی جدی برای جایگزینی نقش انسانی معلم محسوب می شوند. با تحلیل مبانی نظری یادگیری در عصر دیجیتال، قابلیت های فنی سیستم های هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش، محدودیت های ذاتی ماشین در درک عواطف و اخلاقیات، و ضرورت بازتعریف شایستگی های حرفه ای معلمان، استدلال می شود که آینده آموزش نه در تقابل، بلکه در هم افزایی و تعامل انسان و ماشین (هوش ترکیبی) نهفته است. این پژوهش با واکاوی چالش های اخلاقی نظیر سوگیری الگوریتمی و حریم خصوصی، نقشه راهی برای گذار از معلم محوری سنتی به تسهیل گری مبتنی بر فناوری ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، یادگیری ماشین ، هوش ترکیبی ، اخلاق فناوری ، شخصی سازی یادگیری ، هوش مصنوعی مولد.