عدالت آموزشی در کلاس: پرهیز از پیش داوری و برچسب زنی

عدالت آموزشی فراتر از دسترسی برابر به امکانات فیزیکی، به معنای ایجاد فرصت های برابر برای یادگیری و شکوفایی استعدادها در بطن تعاملات کلاسی است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی به بررسی موانع روانی و اجتماعی تحقق عدالت در کلاس درس می پردازد. تمرکز اصلی بر پدیده های “پیش داوری” و “برچسب زنی” است که به عنوان مکانیزم های پنهان طرد و تبعیض عمل می کنند. در این پژوهش، ضمن واکاوی مبانی نظری عدالت و روان شناسی تعصب، به اثرات ویرانگر “اثر پیگمالیون” و “تهدید کلیشه” بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته شده است. همچنین، راهکارهایی عملی برای معلمان جهت شناسایی سوگیری های ضمنی و پیاده سازی پداگوژی پاسخگو به فرهنگ و تفاوت های فردی ارائه می گردد. نتایج نشان می دهد که عدالت آموزشی محقق نمی شود مگر آنکه معلمان با خودآگاهی عمیق، لنزهای ذهنی خود را از غبار کلیشه ها پاک کرده و هر دانش آموز را به عنوان یک پتانسیل منحصر به فرد در نظر گیرند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:عدالت آموزشی ، پیش داوری معلم ، برچسب زنی ، اثر پیگمالیون ، سوگیری ضمنی ، روان شناسی تربیتی ، برابری فرصت ها ، مدیریت کلاس ، تبعیض آموزشی.