بررسی نگرش معلمان نسبت به عدالت آموزشی و رابطه آن با عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش معلمان نسبت به عدالت آموزشی و رابطه آن با عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مقطع متوسطه دوم انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل می دادند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۵۰ معلم و به همین تعداد دانش آموز از میان آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد نگرش سنج عدالت آموزشی و میانگین نمرات نیمسال اول دانش آموزان به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی استفاده گردید. روایی محتوایی پرسشنامه ها با نظر متخصصان تایید و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه نگرش معلمان ۸۸/۰ محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که نگرش معلمان نسبت به عدالت آموزشی در سطح مطلوبی قرار دارد و بین نگرش مثبت معلمان به عدالت آموزشی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد نگرش معلمان به عدالت آموزشی، به طور معناداری توانایی پیش بینی تغییرات عملکرد تحصیلی دانش آموزان را دارند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که توجه به نگرش معلمان به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزش و پرورش و تقویت باورها و رفتارهای عادلانه در محیط کلاس درس، می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: عدالت آموزشی ، نگرش معلمان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، تبعیض مثبت.