مدرسه آینده؛ از کلاس سنتی تا زیست بوم یادگیری هوشمند

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_9007

تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404

چکیده مقاله:

گذار بنیادین آموزش و پرورش از مدل های صنعتی و مبتنی بر انتقال دانش به سمت مدل های پیچیده، سیال و انسان محور، یکی از محوری ترین دغدغه های جوامع دانش بنیان قرن بیست و یکم محسوب می شود. این تحول پارادایمی، مستلزم بازتعریف اساسی مفهوم «مدرسه» است؛ مدرسه ای که دیگر صرفا محلی فیزیکی برای تجمع متعلمین نیست، بلکه به یک «زیست بوم یادگیری هوشمند» تبدیل می شود که در آن، تعاملات پیچیده انسانی، بهره گیری بهینه از فناوری های نوظهور و طراحی تجربیات یادگیری شخصی سازی شده، هسته اصلی فعالیت ها را تشکیل می دهند. رویکرد سنتی که بر یکسان سازی، حفظ انضباط خشک و انباشت اطلاعات متمرکز بود، پاسخگوی نیازهای جامعه ای نیست که در آن، نوآوری، تفکر انتقادی و توانایی حل مسائل پیچیده، ارزشمندتر از حفظ حقایق هستند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و آینده نگر، به بررسی ابعاد مختلف این گذار از قالب های کلاسیک به ساختارهای نوین می پردازد و چالش ها و فرصت های پیش روی نهادهای آموزشی در دستیابی به این زیست بوم منعطف و فراگیر را واکاوی می کند. تاکید اصلی بر این است که موفقیت این دگردیسی، نه در صرفا وارد کردن ابزارهای دیجیتال، بلکه در تغییر عمیق فرهنگ سازمانی، نقش آفرینی مجدد معلم به عنوان تسهیل گر و طراح یادگیری، و تضمین دسترسی عادلانه به مسیرهای توسعه فردی است.تحقق چشم انداز مدرسه آینده مستلزم درک این نکته است که هوشمندی در این زیست بوم، صرفا به معنای استفاده از هوش مصنوعی نیست، بلکه به معنای سیستمی است که قادر به سازگاری سریع با تغییرات، ارائه بازخورد فوری و موثر، و پرورش ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان به طور توامان باشد. در این فضای نوین، فضا دیگر ثابت نیست؛ دیوارها برداشته می شوند و یادگیری در تمام لحظات و مکان ها جریان می یابد، از طریق پروژه های چندرشته ای، یادگیری مبتنی بر جامعه و استفاده از شبیه سازی های پیشرفته. این تحول، نیازمند سرمایه گذاری زیرساختی قابل توجه و مهم تر از آن، بازنگری در برنامه های تربیت معلم است تا اطمینان حاصل شود که نیروی انسانی فعال در نظام آموزشی، نه تنها از نظر فنی با ابزارهای نوین همگام است، بلکه از منظر تربیتی نیز قادر به رهبری دانش آموزان در این مسیر پرشتاب و چندوجهی باشد. بدون این بازنگری جامع در فلسفه آموزش، فناوری ها صرفا ابزارهایی برای تکرار شیوه های منسوخ خواهند بود و ایده زیست بوم یادگیری هوشمند، صرفا یک شعار باقی خواهد ماند.

کلیدواژه ها:

مدرسه آینده ، زیست بوم یادگیری هوشمند ، تحول آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، نقش معلم ، فناوری آموزشی ، فرهنگ یادگیری.

نویسندگان

امین رفیعی اصل

فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش