عنوان: آموزش معناگرا و کاهش اضطراب تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_9001
تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404
چکیده مقاله:
امروزه مفهوم آموزش معنادار به عنوان رویکردی بنیادی در یادگیری شناختی-سازنده گرا مطرح می شود که با تکیه بر فرایندهای ذهنی فعال، معنا دار ساختن مفاهیم و ارتباط دهی نوشتاری و عملی به بهبود نگهداشت دانش و انگیزش یادگیرندگان منجر می شود. بر پایه نظریه های یادگیری شناختی، ازجمله مدل های ساخت-مدار و فرآیندهای بازنمایی، آموزش معنادار به جای تکرار حافظه محور، بر فرایندهای معنابخش و معنا-سازی اطلاعات تاکید می کند تا یادگیرنده با مفاهیم درک شده، ارتباط های معنایی با زمینه های زندگی و کارکردهای روزمره ایجاد کند. در نظریه سازنده گرایی، یادگیری تجربه محور، مشارکتی و اجتماعی می شود و یادگیرنده از طریق تعامل با هم کلاسی ها، ابزارهای آموزشی و محیط یادگیری به بازتولید معنی می پردازد. از منظر روانشناختی، اضطراب تحصیلی به عنوان یک عامل مداخله ای در فرایند یادگیری معرفی می شود که می تواند مانع استفاده موثر از استراتژی های شناختی، حافظه کاری و کارکرد اجرایی شود. این مقاله با رویکرد تحلیل-وضعی-توصیفی به بررسی پیوند بین شیوه های تدریس معنادار و کاهش اضطراب می پردازد. در ساختار تحلیل، ابتدا به توضیح مبانی نظری آموزش معنادار از منظر آزوبل، ویگوتسکی و برونر پرداخته می شود و اثر معنا در یادگیری پایدار و امنیت روانی یادگیرنده مورد بررسی قرار می گیرد. سپس به بررسی ریشه ها، نشانه ها و پیامدهای آموزشی اضطراب تحصیلی از ابعاد شناختی، هیجانی و رفتاری می پردازیم و عوامل مدرسه ای و خانوادگی موثر بر این پدیده را تحلیل می کنیم. در تیتر سوم، نقش معلم در طراحی آموزش معنادار کاهنده اضطراب از طریق روش های تدریس فعال، ارزشیابی تکوینی و تعامل حمایتی با دانش آموزان مورد بحث قرار می گیرد. تیتر چهارم به بررسی محیط یادگیری معنادار و احساس امنیت روانی می پردازد؛ فضای کلاس، پذیرش خطا به عنوان فرصت یادگیری و فرایند مشارکت و تعلق تحصیلی به عنوان عوامل کلیدی معرفی می شوند. تیتر پنجم به مرور شواهد پژوهشی و الگوهای موفق کاهش اضطراب از طریق آموزش معنادار اختصاص دارد و با مرور پژوهش های داخلی، تحلیل یافته ها و استخراج الگوهای کاربردی، به توصیه های عملی برای کاربری در مدارس و برنامه ریزی آموزشی می انجامد. نتیجه گیری مفصل و یکپارچه با تاکید بر ضرورت تغییر رویکردهای آموزشی از نگاه محتوایی-حافظه محور به رویکردهای معنادار و توجه به سلامت روان یادگیرندگان ارائه می شود. در پایان، با ارائه پیشنهادهای کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی، گام هایی روشن برای پیاده سازی در سطوح مختلف آموزشی پیشنهاد می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
غلامرضا رزمجو
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش
علی محمودی
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش
لیلا حاجی علی زاده
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش
محدثه شهسواری
فرهنگی شاغل در آموزش و پرورش