بررسی نقش ارزشیابی آموزشی در بهبود یادگیری دانش اموزان/

ارزشیابی آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی فرایند یاددهی-یادگیری، نقشی حیاتی در تعیین سرنوشت تحصیلی دانش آموزان و کیفیت نظام آموزشی ایفا می کند. دیدگاه های نوین تربیتی، ارزشیابی را نه به عنوان نقطه پایان آموزش، بلکه به عنوان جزئی جدایی ناپذیر از جریان یادگیری می دانند که هدف غایی آن بهبود عملکرد و ارتقای سطح دانش و مهارت فراگیران است. این مقاله با هدف واکاوی نقش ارزشیابی در بهبود یادگیری، به بررسی مبانی نظری، انواع ارزشیابی با تاکید بر ارزشیابی تکوینی و توصیفی، سازوکارهای بازخورد موثر و چالش های موجود در نظام آموزشی ایران می پردازد. نتایج نشان می دهد که گذار از فرهنگ «سنجش از یادگیری» به «سنجش برای یادگیری» و استفاده از ابزارهای کیفی نظیر پوشه کار و خودارزیابی، می تواند انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش داده، اضطراب امتحان را کاهش دهد و منجر به یادگیری عمیق و پایدار شود. در این راستا، نقش معلم به عنوان تسهیل گر و بازخورددهنده، محوری ترین عامل در موفقیت این فرایند است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ارزشیابی آموزشی ، بهبود یادگیری ، ارزشیابی تکوینی ، بازخورد ، ارزشیابی توصیفی ، سنجش برای یادگیری ، نظام آموزشی ایران.