بررسی روش های فعال تدریس وتاثیرآن بر یادگیری فعال

در عصر حاضر، نظام های آموزشی جهان در حال گذار از پارادایم های سنتی معلم محور به رویکردهای نوین و دانش آموزمحور هستند. هدف اصلی این مقاله، واکاوی عمیق روش های فعال تدریس و تحلیل تاثیرات گسترده آن ها بر فرآیند یادگیری فعال است. روش های فعال تدریس با درگیر کردن مستقیم فراگیران در فرآیند آموزش، نه تنها سطح یادگیری شناختی را ارتقا می دهند، بلکه منجر به توسعه مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و مهارت های اجتماعی می شوند. در این پژوهش، با تکیه بر مبانی نظری سازنده گرایی و روانشناسی شناختی، انواع روش های تدریس فعال از جمله روش حل مسئله، بحث گروهی، بارش مغزی و یادگیری اکتشافی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری این روش ها باعث افزایش انگیزه درونی، پایداری اطلاعات در حافظه بلندمدت و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. همچنین چالش های اجرایی این روش ها در نظام آموزشی ایران و نقش کلیدی معلم به عنوان تسهیل گر مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:روش های فعال تدریس ، یادگیری فعال ، پیشرفت تحصیلی ، حل مسئله ، تفکر انتقادی ، آموزش نوین ، مشارکت دانش آموز.