پیوند خانه و مدرسه در تقویت یادگیری دانش آموزان

پیوند موثر و نظام مند خانه و مدرسه به عنوان یکی از ارکان اساسی در فرآیند تعلیم و تربیت، نقش بسزایی در شکوفایی استعدادها، بهبود عملکرد تحصیلی و رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با روش تحلیلی-توصیفی و با استناد به مطالعات نظری و تجربی موجود، به تبیین ابعاد گوناگون این پیوند می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت فعال خانواده ها در امور آموزشی و تربیتی، همسویی اهداف خانه و مدرسه و تعامل دوسویه و مبتنی بر اعتماد بین والدین و مربیان، به طور مستقیم و غیرمستقیم بر افزایش انگیزش تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری، ارتقای خودپنداره و در نهایت تقویت عمیق تر و پایدارتر یادگیری اثرگذار است. با این حال، موانعی از قبیل نگرش های سنتی، کمبود زمان، ضعف در مهارت های ارتباطی و نبود سازوکارهای مشخص، تحقق این همکاری را با چالش مواجه ساخته است. مقاله حاضر پس از تحلیل نقش های جداگانه خانواده و مدرسه و الگوهای تعامل میان آن ها، به ارائه راهکارهای عملی برای غلبه بر این موانع و تقویت این پیوند حیاتی می پردازد.

کلیدواژه ها:

پیوند خانه و مدرسه ، مشارکت والدین ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، محیط یادگیری ، همکاری خانواده و مدرسه.