بررسی تاثیر محیط های یادگیری دیجیتال بر تعاملات کلاسی و سلامت روانی دانش آموزان دوره متوسطه اول

ورود فناوری های دیجیتال به نظام آموزشی، اگرچه فرصت های بی بدیلی برای شخصی سازی یادگیری ایجاد کرده، اما پویایی کلاس های درس و روان دانش آموزان را با چالش های جدیدی مواجه ساخته است. این پژوهش با هدف بررسی مروری تاثیرات محیط های یادگیری دیجیتال بر دو مولفه اساسی تعاملات کلاسی و سلامت روانی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری نظام مند است. جامعه آماری پژوهش را کلیه مقالات علمی-پژوهشی داخلی و خارجی منتشرشده بین سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴ (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ میلادی تشکیل می دهد. نمونه گیری به روش هدفمند انجام شد و ۳۵ منبع معتبر که به طور مستقیم به متغیرهای پژوهش پرداخته بودند، برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته های مرور منابع نشان داد که محیط های یادگیری دیجیتال تاثیری دوگانه و متناقض دارند. از یک سو، ابزارهای تعاملی مانند بازی وارسازی و شبکه های آموزشی، مشارکت و تعامل دانش آموزان خجالتی را افزایش می دهند. از سوی دیگر، وابستگی بیش از حد به این ابزارها منجر به کاهش تعاملات چهره به چهره و تضعیف مهارت های اجتماعی می شود. در حوزه سلامت روان، دسترسی آسان به محتوا و انعطاف پذیری زمانی، استرس تحصیلی را کاهش می دهد، اما هم زمان، افزایش استفاده از صفحه نمایش، با شیوع بالای اضطراب، افسردگی و مشکلات خواب در میان نوجوانان مرتبط است. نتیجه گیری: تاثیر فناوری های دیجیتال در دوره متوسطه اول یک پدیده کاملا وابسته به زمینه و نحوه استفاده است. دستیابی به منافع این ابزارها مستلزم طراحی یک الگوی ترکیبی متوازن است که در آن، ارتقای سواد دیجیتال معلمان و دانش آموزان و اولویت بندی سلامت روان در کنار پیشرفت تحصیلی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری دیجیتال ، تعاملات کلاسی ، سلامت روانی ، دانش آموزان ، متوسطه اول