نقش مدیر مدرسه ابتدایی در توانمندسازی معلمان و توسعه سرمایه انسانی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RTTCH04_5890
تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404
چکیده مقاله:
معلمان به عنوان مهمترین سرمایه انسانی نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یاددهی‑یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. توانمندسازی معلمان فرآیندی چندبعدی است که به آنان کمک می کند تا با کسب دانش، مهارت ها و نگرش های لازم، عملکرد بهتری در کلاس درس داشته باشند و به نیازهای متنوع دانش آموزان پاسخ دهند (توانمندسازی معلمان چیست، ۱۴۰۳). هدف مقاله حاضر، تبیین نقش مدیر مدرسه ابتدایی در توانمندسازی معلمان و توسعه سرمایه انسانی مدرسه است. این پژوهش با روش مروری‑تحلیلی و با مطالعه منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که توانمندسازی معلمان دارای ابعاد چندگانه شامل بعد شناختی (دانش و اطلاعات)، بعد مهارتی (توانایی های عملی تدریس)، بعد نگرشی (باورها و انگیزش) و بعد رفتاری (عملکرد حرفه ای) است (توانمندسازی معلمان چیست، ۱۴۰۳). مدیر مدرسه ابتدایی با ایفای نقش های چندگانه به عنوان «رهبر توانمندساز»، «ایجادکننده فرهنگ یادگیری»، «تسهیل گر توسعه حرفه ای»، «ارزیاب و بازخورددهنده» و «الگوی عملی یادگیری مادام العمر» می تواند زمینه را برای توانمندسازی معلمان و توسعه سرمایه انسانی مدرسه فراهم آورد (توانمندسازی معلمان ابتدایی مناطق کم برخوردار، ۱۴۰۴). راهکارهای عملی توانمندسازی معلمان شامل برگزاری دوره های آموزشی هدفمند، ایجاد شبکه های اجتماعی و جوامع یادگیری حرفه ای، استفاده از فناوری های نوین آموزشی، ارائه مشاوره و حمایت روانی، برگزاری جلسات هم اندیشی، تقدیر از معلمان برتر، فراهم سازی منابع آموزشی متنوع، تقویت ارتباط با والدین و ارتقای مهارت های ارتباطی است (توانمندسازی معلمان چیست، ۱۴۰۳). خودتوسعه ای به عنوان یکی از مولفه های کلیدی توانمندسازی، معلمان را به یادگیری مستمر، پاسخگویی به نیازهای جدید، افزایش کیفیت تدریس، تقویت انگیزه و رضایت شغلی، آمادگی برای مواجهه با تغییرات فناوری و الگو بودن برای دانش آموزان یاری می رساند (توانمندسازی معلمان چیست، ۱۴۰۳). نتایج نشان می دهد که توانمندسازی معلمان نه تنها به ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان منجر می شود، بلکه به افزایش رضایت شغلی، انگیزش و خودکارآمدی معلمان و در نهایت توسعه سرمایه انسانی پایدار در مدرسه می انجامد. در پایان، مقاله با تاکید بر الزامات اجرایی و متناسب سازی با بافت آموزش ابتدایی ایران، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران، مدیران و پژوهشگران ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پیمانه جعفری پور
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی ،شهرستان بندرعباس