ضرورت شناخت معماری معاصر در برابر مدرنیسم شهری؛ بررسی مبانی نظری و کارکردی بومگردی های شمال کشور ایران

این پژوهش با هدف بررسی اهمیت درک معماری معاصر در تقابل با الگوهای معماری مدرن شهری و تبیین تاثیرات عملکردی و نظری آن بر توسعه بوم گردیها در مناطق شمالی ایران انجام شده است. توسعه شهرنشینی مدرن در دهه های گذشته غالبا منجر به نادیده گرفتن زمینه فرهنگی اقلیمی و هویت محور مناطق شده است. در مقابل معماری معاصر تلاش میکند. تا با نگاهی انتقادی به تاریخ و سنت پاسخی نوین و بومی به نیازهای معاصر ارائه دهد. تمرکز اصلی این مقاله بر مطالعه مصادیق معماری بوم گردی در استانهای گیلان مازندران و گلستان است زیرا این فضاها به دلیل ماهیت خود بیشترین پتانسیل را برای بازتاب هویت محلی و پایداری زیست محیطی دارند روش تحقیق کیفی و تحلیلی توصیفی است و از مطالعات اسنادی و تحلیل موردی (Case Study) استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که بوم گردی هایی که از اصول معماری معاصر بهره میبرند نه تنها از نظر زیبایی شناختی موفق ترند بلکه در حفظ منابع استفاده از مصالح محلی و تقویت حس مکان Genius Loci کارکرد موثرتری نسبت به بناهایی با الگوهای صرفا مدرن یا سنتی بازسازی شده دارند این مقاله بر لزوم هدایت سیاست گذاری ها به سمت پذیرش معماری معاصر در پروژه های توسعه اکوتوریسم در شمال کشور تاکید میکند.