الگوهای نوین ارتقای شایستگی حرفه ای معلمان در به کارگیری موثر هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی-یادگیری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 24

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_15670

تاریخ نمایه سازی: 29 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در عصر شتابان تحولات فناورانه، ظهور هوش مصنوعی (AI) پارادایم های سنتی نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است. در این زیست بوم نوین، معلمان دیگر تنها ارائه دهندگان محتوا نیستند، بلکه طراحان و راهبران محیط های یادگیری هوشمند به شمار می آیند. این تغییر نقش، نیازمند بازتعریف و ارتقای شایستگی های حرفه ای آنان است تا بتوانند از این فناوری های نوظهور در جهت تعمیق یادگیری و پرورش تفکر انتقادی بهره برداری کنند. هدف اصلی این مقاله توصیفی، تبیین و تحلیل الگوهای کارآمد جهت ارتقای شایستگی معلمان در ادغام و به کارگیری موثر هوش مصنوعی در فرآیند تدریس است. این پژوهش با مرور نظام مند ادبیات نظری و بررسی چارچوب های موجود نظیر الگوی «دانش پداگوژیک، محتوایی و فناورانه» (TPACK)، استدلال می کند که توسعه شایستگی ها در مواجهه با هوش مصنوعی باید چندبعدی باشد. الگوهای احصاءشده در این مطالعه در سه بعد اساسی طبقه بندی می شوند: نخست، «توسعه سواد هوش مصنوعی» که شامل درک سازوکار الگوریتم ها، شناخت سوگیری های شناختی ماشین، اخلاق داده ها و حفظ حریم خصوصی دانش آموزان است. دوم، «ادغام پداگوژیک هوش مصنوعی» که بر توانمندسازی معلمان در استفاده از ابزارهای زایشی و سیستم های آموزش هوشمند برای طراحی مسیرهای «یادگیری شخصی سازی شده» و ارزیابی های تکوینی تمرکز دارد. سوم، «توسعه حرفه ای مستمر و شبکه ای» که بر ایجاد جوامع عملی (Communities of Practice) و کارگاه های مبتنی بر طراحی آموزشی تاکید می ورزد تا معلمان بتوانند در محیطی تعاملی، چالش های عملیاتی کلاس درس را رفع کنند. یافته های توصیفی حاکی از آن است که استقرار موفقیت آمیز این الگوها، مستلزم گذار از رویکردهای مقطعی به برنامه های جامع توانمندسازی در سطح کلان آموزشی است. مقاله در نهایت نتیجه گیری می کند که تجهیز معلمان به شایستگی های کاربست هوش مصنوعی، نه تنها بهره وری آموزشی را افزایش می دهد، بلکه با اتخاذ رویکردی انتقادی نسبت به فناوری، از تقلیل آموزش به فرآیندهای مکانیکی جلوگیری می کند. تحقق این چشم انداز، در گرو تدوین دستورالعمل های اخلاقی شفاف، حمایت های نهادی و ایجاد زیرساخت های فناورانه ایمن در مدارس است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، صلاحیت حرفه ای معلمان ، سواد هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، دانش پداگوژیک فناورانه.

نویسندگان

نعیمه سلمانپورظهیر

لیسانس دبیری زبان انگلیسی

حدیثه غلام

لیسانس آموزش ابتدایی

پروین محمدی

لیسانس حسابداری