جایگاه آموزش معارف اسلامی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان

در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش های نوپدید و آسیب های اجتماعی فزاینده ای در میان دانش آموزان مواجه هستند. آسیب هایی نظیر اعتیاد، پرخاشگری، انحرافات اخلاقی، بحران هویت و وابستگی های نامتعارف به فضای مجازی، سلامت روان و آینده نسل جوان را تهدید می کند. هدف از پژوهش حاضر، تبیین جایگاه آموزش معارف اسلامی به عنوان یک عامل بازدارنده و پیشگیرانه در برابر این آسیب ها است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و گردآوری داده ها به شیوه کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که معارف اسلامی با تکیه بر سه رکن اعتقادات (جهت دهی شناختی)، اخلاق (تزکیه نفس و کنترل درونی) و احکام (نظم بخشی رفتاری)، سازوکاری جامع برای ایمن سازی دانش آموزان فراهم می آورد. باور به توحید موجب معناداری زندگی و کاهش پوچ گرایی می شود؛ اعتقاد به معاد، مسئولیت پذیری را افزایش می دهد و مناسک دینی مانند نماز، تمرینی برای خودکنترلی و بازداری از فحشا و منکر است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که تلفیق آموزش های رسمی با پرورش دینی و نهادینه کردن سبک زندگی اسلامی، می تواند تاب آوری روانی دانش آموزان را افزایش داده و به عنوان یک سپر دفاعی در برابر آسیب های اجتماعی عمل کند.

کلیدواژه ها:

معارف اسلامی ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، دانش آموزان ، تربیت دینی ، سلامت روان ، سبک زندگی اسلامی.