تاثیر معلمان ابتدایی در پرورش خلاقیت و نوآوری دانش آموزان

در عصر حاضر که به عصر اطلاعات و تغییرات شتابان شهرت دارد، خلاقیت و نوآوری به عنوان کلیدی ترین مولفه های توسعه پایدار و بقای جوامع شناخته می شوند. نظام آموزش و پرورش، و به طور خاص دوره ابتدایی، به دلیل انعطاف پذیری ذهنی کودکان، حیاتی ترین مرحله برای کاشت بذر خلاقیت است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تبیین نقش راهبردی معلمان دوره ابتدایی در پرورش، هدایت و شکوفایی خلاقیت و نوآوری دانش آموزان است. روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و از نوع مروری کتابخانه ای است که با بررسی اسناد، مقالات و کتب معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که معلم نه تنها به عنوان انتقال دهنده دانش، بلکه به عنوان تسهیل گر، الگوی رفتاری و خالق محیط روان شناختی ایمن، بیشترین تاثیر را بر تفکر واگرا و خلاق دانش آموزان دارد. عواملی نظیر روش های تدریس اکتشافی و مسئله محور، نوع بازخورد معلم، شخصیت انعطاف پذیر و ایجاد جو عاطفی مثبت، همبستگی مستقیم و معناداری با رشد خلاقیت دارند. در مقابل، شیوه های سنتی، تاکید افراطی بر نمره و حافظه محوری، به عنوان موانع جدی خلاقیت شناسایی شدند. نتیجه گیری حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های ضمن خدمت در زمینه روش های نوین تدریس و تغییر نگرش آن ها نسبت به اشتباهات دانش آموزان، پیش شرط اساسی برای تربیت نسلی نوآور است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، نوآوری ، معلمان ابتدایی ، روش های تدریس ، تفکر واگرا ، دانش آموزان.