بررسی رابطه بین هوش معنوی و رضایت شغلی معلمان در مدرسه

هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه میان هوش معنوی و رضایت شغلی در میان معلمان مدارس است. هوش معنوی به عنوان توانایی فردی برای به کارگیری معنای زندگی و معنویت در حل مشکلات و سازگاری با محیط شناخته می شود. رضایت شغلی نیز عامل حیاتی در بهبود عملکرد سازمانی و سلامت روانی کارکنان محسوب می شود. این مقاله با مرور ادبیات موضوع و تحلیل یافته های پژوهش های پیشین، به دنبال روشن ساختن این موضوع است که آیا معلمانی که از هوش معنوی بالاتری برخوردارند، رضایت شغلی بیشتری را تجربه می کنند یا خیر. نتایج نشان می دهد که مولفه های هوش معنوی مانند معناداری زندگی، تفکر انتقادی وجودی و آگاهی فراگیر، همبستگی مثبت و معناداری با رضایت شغلی دارند. معلمان با هوش معنوی بالا به دلیل داشتن منابع درونی برای مقابله با استرس، توانایی بیشتری در مدیریت چالش های کلاس درس دارند و احساس تعلق بیشتری به شغل خود دارند. این پژوهش نتیجه می گیرد که تقویت هوش معنوی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر برای افزایش رضایت شغلی و کاهش فرسودگی شغلی در معلمان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، رضایت شغلی ، معلمان ، سلامت سازمانی ، معنای زندگی ، فرسودگی شغلی.