نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی مسیرهای یادگیری: فرصت ها و چالش ها

مقاله مروری حاضر با هدف واکاوی مبانی نظری، پیشینه تجربی و ابعاد گوناگون نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی مسیرهای یادگیری و تحلیل فرصت ها و چالش های این حوزه نگاشته شده است. شخصی سازی یادگیری به عنوان یکی از آرمان های دیرینه نظام های آموزشی، با ظهور فناوری های هوش مصنوعی از رویا به واقعیت نزدیک شده است. این فناوری با توانایی تحلیل داده های کلان یادگیری، شناسایی الگوهای فردی و تطبیق محتوا با نیازها، سبک ها و سرعت یادگیری هر دانش آموز، امکان طراحی مسیرهای یادگیری منحصربه فرد را فراهم می آورد. این مقاله با بهره گیری از مرور نظام مند ادبیات پژوهش در حوزه فناوری آموزشی، هوش مصنوعی و علوم تربیتی، تلاش می کند ضمن مفهوم شناسی دقیق شخصی سازی یادگیری و ارائه چارچوب های نظری مرتبط، فرصت ها و چالش های کاربست هوش مصنوعی در این زمینه را بررسی کند. فرصت های شناسایی شده شامل اصلاح و ارتقای نظام آموزشی، ارتقای عملکرد دانش آموزان و دانشجویان، افزایش بهره وری معلمان، آینده نگری شغلی، دسترسی جهانی و عدالت آموزشی، و پشتیبانی از دانش آموزان با نیازهای ویژه است . با این حال، چالش های متعددی از جمله نیاز به زیرساخت ها و نیروی انسانی متخصص، مقاومت فرهنگی، دغدغه های اخلاقی و انسانی، حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتمی، شکاف دیجیتال، و تحول نقش معلمان نیز قابل توجه هستند . در نهایت، مقاله نتیجه گیری می کند که مدل های ترکیبی که در آن ها هوش مصنوعی و تسهیل گری انسانی در تعامل با یکدیگر قرار می گیرند، بیشترین پتانسیل را برای تحقق وعده های شخصی سازی یادگیری دارند، مشروط بر آنکه ملاحظات اخلاقی، عدالت آموزشی و اهداف جامع تربیتی در طراحی و پیاده سازی این سیستم ها مورد توجه قرار گیرند .

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، مسیرهای یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، فناوری آموزشی.