نگاهی بر اثر قصه گویی به عنوان ابزاری برای پرورش خلاقیت در آموزش دانش آموزان

قصه گویی از دیرباز در جوامع انسانی نه تنها به عنوان وسیله ای برای انتقال ارزش های فرهنگی، بلکه ابزاری موثر در شکل دهی به تفکر خلاق و مهارت های شناختی کودکان شناخته شده است. پژوهش های اخیر در حوزه علوم تربیتی و روان شناسی یادگیری نشان می دهد که قصه گویی با تحریک تخیل، برانگیختن کنجکاوی و تسهیل تجسم ذهنی، یکی از موثرترین ابزارها برای پرورش خلاقیت در محیط های آموزشی به شمار می رود. این مقاله به بررسی اثرات قصه گویی بر رشد خلاقیت دانش آموزان، مرور مبانی نظری مرتبط، تحلیل مطالعات تجربی و معرفی راهکارهای جایگزین علمی و کاربردی برای تقویت خلاقیت در آموزش می پردازد. در پایان، پیشنهادهایی برای بهره گیری از فناوری، بازی های تعاملی و روش های میان رشته ای به عنوان مکمل قصه گویی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، خلاقیت ، آموزش ، یادگیری خلاق ، نوآوری آموزشی ، تفکر انتقادی