پیامد های اینرسی سازمانی در سازمان های آموزشی

هدف از پژوهش حاضر اینرسی سازمانی در سازمان های امروزی می باشد. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی، ابعاد مختلف اینرسی سازمانی را بررسی کرده و نشان می دهد که چگونه این مقاومت می تواند توان رقابتی، سرعت پاسخ گویی و روند نوآوری سازمان را تحت تاثیر قرار دهد اینرسی سازمانی به مجموعه ای از مقاومت ها و موانعی اشاره دارد که مانع از تغییر و سازگاری به موقع سازمان با شرایط متحول محیطی می شود. این پدیده معمولا ریشه در ساختارهای رسمی، رویه های تثبیت شده، فرهنگ سازمانی و الگوهای ذهنی مدیران دارداینرسی سازمانی، مقاومتی است که سازمان در برابر تغییر و تحول محیطی از خود بروز می دهد. اینرسی سازمانی منجر به عدم نوآوری و رفتارهای مورد انتظار خواهد شد که ممکن است حیات و بقای یک سازمان را به خطر بیندازد و مزیت رقابتی سازمان را در یک محیط رقابتی از بین ببرد اینرسی سازمانی در سازمان های امروزی اهمیتی دوگانه دارد؛ از یک سو با ایجاد ثبات، نظم و تداوم در فرایندها، امکان برنامه ریزی قابل اعتماد و حفظ فرهنگ و هویت سازمان را فراهم می کند و مانع از آشفتگی ناشی از تغییرات پی درپی می شود. از سوی دیگر، در محیط های پویای امروز که نوآوری، سرعت عمل و سازگاری با تغییرات شرط اصلی بقاست، اینرسی بیش از حد می تواند به مانعی جدی برای تحول، رقابت پذیری و پاسخ گویی سریع تبدیل شود. بنابراین شناخت و مدیریت هوشمندانه اینرسی—به گونه ای که ثبات لازم حفظ شود اما انعطاف پذیری حیاتی از بین نرود—برای مدیران معاصر یک ضرورت استراتژیک به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

اینرسی ، نوآوری ، برنامه ریزی